บทที่ 1582

ซีนเธียร์หัวเราะคิกคักและพูดว่า “ฉันไม่กลัวหรอก พี่เขยไม่ได้ปกป้องฉันนี่!”

“ถ้าฉันเสียโฉม พี่เขยจะต้องรับผิดชอบ!”

แมนดี้กุมขมับด้วยความรำคาญ “แค่ทำตามที่ฉันบอก หยุดพูดเรื่องไร้สาระ เธอเป็นผู้หญิง ไม่ละอายหน่อยเหรอพูดแบบนั้น?”

“ไม่ได้ยินที่พี่พูดเหรอ! เร็วเข้าและเอาน้ำแข็งประคบหน้าเสีย!”

ลิเลียนกรีดร้องด้วยความโมโห เธอกระโดดโลดไปมา

ลูกสาวคนโตของเธอถูกลูกเขยไร้ยางอายคนนี้หลอก ถ้าเขาคว้าลูกสาวคนเล็กของเธอไปด้วย ลิเลียนก็อาจจะฆ่าตัวตายด้วยการกระโดดลงแม่น้ำเช่นกัน

เมื่อเห็นจุดจบอันน่าสยดสยองของนางพญางูด้วยน้ำมือของฮาร์วีย์ เธอจึงไม่กล้าแสดงท่าทีรุนแรงต่อ ฮาร์วีย์อีกแล้ว ทันใดนั้นเธอก็นึกถึงความคิดและพูดว่า “ลูกเขยผูเแสนดี ขอบคุณสำหรับเรื่องคืนนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ ฉันเกรงว่าแมนดี้จะได้รับบาดเจ็บสาหัส!”

“ฉันเป็นแม่เธอ คุณต้องเข้าใจแน่ว่าทุกสิ่งที่ฉันพูดและทำก็เพื่อประโยชน์ของคุณ!”

“เพราะงั้นคุณก็อย่าถือสาฉันเลย!”

ฮาร์วีย์ทำได้เพียงยิ้มอย่างเงียบ ๆ นิสัยของลิเลียนเป็นแบบนี้มาตลอด และเขาก็ชินกับมันมานานแล้ว

“อืม ไปดูทีวีกับแมนดี้เถอะ ฉันกับพ่อจะจัดการเรื่องวุ่นวายที่เหลือเอง” ลิเลียนพูดพลางส่งยิ้มปลื้มปริ่มให้เขา

พวกซิมเมอร์ตะลึง ลิเลียนเคยพูดดีแบบนี้เสียที่ไหน?

ในไม่ช้าทุกคนก็กลับมามีสติ

ฉากที่ฮาร์วีย์ทำลายนางพญางูนั้นน่ากลัวเกินไป ไม่ว่าลิเลียนจะกล้าหาญเพียงใด เธอก็ยังกลัวที่จะต้องเจ็บตัว เธอจะกล้าให้ฮาร์วีย์ล้างจานเหมือนที่เธอทำบ่อย ๆ และทำให้เขาขุ่นเคืองใจได้อย่างไร

หลังจากการเคลื่อนไหวอย่างดุดันในคืนนั้น เห็นได้ชัดว่าฮาร์วีย์ได้ท้าทายผู้อาวุโสซิมเมอร์ ผู้อาวุโสซิมเมอร์จะไม่ยอมอ่อนข้อหากไม่ได้แก้มือ เขาจะต้องมาจัดการกับเรื่องนี้อย่างแน่นอน

ถ้าตอนนี้เธอล้างจานอย่างเงียบ ๆ เธอก็พูดได้ว่าเธอถูกฮาร์วีย์รังแก แล้วเธอก็สามารถปัดความรับผิดชอบและโยนความผิดทั้งหมดไปที่เขาได้ไม่ยาก

ไม่มีใครล่วงรู้ความคิดของเธอ ทุกคนคิดว่าลิเลียนกลัวฮาร์วีย์

เมื่อเห็นว่าฮาร์วีย์และแมนดี้กำลังจะดูทีวี ลิเลียนก็หัวเราะเยาะตัวเอง

สองชั่วโมงต่อมา ลิเลียนกระตุ้นให้แมนดี้และฮาร์วีย์เข้านอนอย่างรวดเร็ว

เธอยังคิดที่จะเก็บผ้าปูที่นอนของฮาร์วีย์ที่อยู่ห้องทำงานไป และบอกให้เขาไปที่ห้องนอนแทน