บทที่ 1603

นักดาบของประเทศหมู่เกาะ เปล่งรัศมีที่ไม่ดูสูงส่งว่าศัตรูนับพัน

ดาบยาวที่เขาถืออยู่ในมือเปรียบดั่งสายฟ้า ทุกครั้งที่เขากวัดแกว่งมัน ใบมีดจะเปล่งประกายออกมาอย่างน่าสะพรึงกลัว

สาวกสองคนของหลงเหมินถือดาบยาวก้าวไปข้างหน้าพร้อมกัน เห็นได้ชัดว่าพวกเขาดูเหมือนจะอยู่ในอีกระดับหนึ่ง เมื่อเทียบกับเหล่าสาวกที่เหลือ

ดาบของพวกเขาส่องแสงเป็นประกาย พวกมันมุ่งเป้าไปที่นักดาบผู้นั้น

นักดาบไม่ได้ถอยหนี ทว่ากลับเหวี่ยงดาบออกไปสู้แทน

แกร๊ง!

ดาบยาวทั้งสองหักครึ่งในทันที สาวกทั้งสองถอยหลังอย่างช้า ๆ ขณะที่พวกเขากรีดร้องด้วยความเจ็บปวดและไม่ยอมแพ้ ในไม่ช้าพวกเขาก็ล้มลงกับพื้นแน่นิ่งไป

สาวกคนอื่น ๆ ที่ถูกครอบงำอย่างหนักไม่กล้าที่จะก้าวไปข้างหน้าอีก พวกเขาและคนอื่น ๆ ถอยกลับไปเพื่อปกป้องซามูเอลและฮาร์วีย์

แต่ไม่มีใครมองออกว่าความกล้าหาญของพวกเขามลายหายไปหมดเพราะนักดาบผู้นั้น

ไทสันขมวดคิ้ว เขาก้าวไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญ จากนั้นดึงดาบที่เอวของเขาออกมาและถามว่า “นายเป็นใคร?!”

"ฉันเป็นใครเหรอ?"

ใบหน้าของนักดาบเย็นชา เขาเช็ดใบมีดด้วยแขนเสื้อและตอบอย่างใจเย็นว่า “ฉันคือไคโตะ ยามากุจิแห่งชินดัน เวย์ คุณจอชได้ช่วยเหลือฉันมามากมาย”

“ฉันจะฆ่านาย เพราะวันนี้นายฆ่าครอบครัวเขาจนหมด ฮาร์วีย์ ยอร์ก!”

“นายกล้าจะต่อกรกับฉันหรือเปล่าล่ะ!”

“ไคโตะ ยามากุจิเหรอ?!”

สีหน้าของไทสันเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน

“ผู้ดูแลแห่งชินดัน เวย์ ในศูนย์ฝึกเคนโดแห่งมอร์ดู?!”

ไคโตะกล่าวว่า “ถูกต้องแล้ว ฉันเอง”

หลังจากเห็นท่าทางของไทสัน ฮาร์วีย์ก็ถามว่า “ไทสัน ผู้ชายคนนี้มันทำไมเหรอ?”

ไทสันหันไปหาฮาร์วีย์ใบหน้าของเขาเคร่งขรึม

“ซีอีโอยอร์ก นักดาบคนนี้ถูกจัดให้เป็นหนึ่งในสิบปรมาจารย์เคนโด”

“เขาเป็นหนึ่งในนักดาบรุ่นใหม่ที่เก่งที่สุดของยุคนี้ในประเทศหมู่เกาะ ตอนที่เขาเปิดศูนย์ฝึกเคนโดในมอร์ดู มีคนจากโลกใต้ดินร่วมโหลไปท้าดวลกับเขา คนพวกนั้นล้วนแล้วแต่เสียชีวิตทั้งหมด”