บทที่ 1608

เช้าวันรุ่งขึ้น เรย์และไทสันยังไม่ได้ข่าวคราวของอีวอนน์

ในทางกลับกัน อีวอนน์ส่งข้อความหาฮาร์วีย์เพียงสามคำ "ฉันสบายดี"

เมื่อฮาร์วีย์ได้รับข้อความ หัวใจของเขาเต้นไม่เป็นจังหวะ

พอกดโทรกลับไปก็ถูกตัดสายเหมือนเดิม

ในที่สุด ฮาร์วีย์ก็ตัดสินใจได้ว่าไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร เขาก็ต้องไปมอร์ดู

เนื่องจากเวลานั้นมีค่ามาก ฮาร์วีย์จึงไม่มีเวลาอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นให้แมนดี้ฟัง ฮาร์วีย์ให้อีธานดูแลความปลอดภัยของแมนดี้และช่วยเรื่องการควบรวมตระกูลซิมเมอร์

เรย์อยู่จัดการกับงานของสกาย คอร์ปอเรชั่น

ฮาร์วีย์พาไทสันไปด้วย จนเดินทางด้วยรถไฟความเร็วสูงตรงไปยังมอร์ดู

จอร์จ ซาเบลและโอลด์ ไนเนอร์ ผู้ใต้บังคับบัญชาของไทสันได้รับหน้าที่รับผิดชอบในการรวบรวมข้อมูลในมอร์ดูเมื่อไม่กี่วันก่อน พวกเขาถูฝ่ามือเข้าหากันเมื่อพบว่าฮาร์วีย์จะมาถึงมอร์ดูในเร็ว ๆ นี้ และเตรียมพร้อมที่จะค้นหาสิ่งใหม่ ๆ

ตลอดการเดินทางบนรถไฟความเร็วสูง ใบหน้าของฮาร์วีย์ดูเคร่งขรึม มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เขาจำเป็นต้องแก้ไขในมอร์ดูและเขาไม่รู้ว่าจะต้องเริ่มจากตรงไหน

หลังจากครุ่นคิดอย่างหนัก ฮาร์วีย์ก็หยิบโทรศัพท์ออกมาและโทรหาหมายเลขจากมอร์ดู

"สวัสดี? ฮาร์วีย์เหรอ? ทำไมจู่ ๆ เธอถึงโทรหาลุง?”

ที่ปลายสายของโทรศัพท์ เสียงของเคลลี่อาจมีความสับสนเล็กน้อย

ฮาร์วีย์ยิ้มและตอบว่า “คืออย่างนี้นะครับลุงมาโลน ผมมีธุระต้องไปที่มอร์ดูวันนี้ ถ้าลุงไม่รังเกียจ ไว้อีก 2-3 วันเราเจอกันแล้วไปกินข้าวด้วยกัน”

เคลลี่ตัวแข็งก่อนจะตอบอย่างรวดเร็วว่า “เธอมาด้วยเครื่องบินหรือรถไฟความเร็วสูงล่ะ? แล้วจะมาถึงเมื่อไหร่?”

ฮาร์วีย์มองดูนาฬิกาโรเล็กซ์รุ่นเก่าของตัวเอง แล้วตอบว่า “วันนี้ผมน่าจะไปที่นั่นตอนเที่ยงจรง แต่ว่า…”

เคลลี่ขัดฮาร์วีย์ในทันที “เดี๋ยวลุงจะให้คนขับรถไปรับเธอเอง”

“เรามีนัดกันตอนบ่าย เธอควรมา!"

“ป้าของเธอกับเฮเซลก็จะมาด้วย!”