บทที่ 1612

“นายท่านลินช์?!”

ลูกน้องของเขาทุกคนอ้าปากค้างเมื่อเห็นฉากนี้และเริ่มล้อมฮาร์วีย์ ยอร์กในทันที

โยนา ลินช์ยังพูดในขณะที่กุมแก้มของเธอด้วยว่า “ไอ้ส*รเลว แกมันอวดดี!”

คงไม่มีใครคิดว่าวิธีแก้ปัญหาที่ฮาร์วีย์บอกคือการส่งเบนจามินให้ลอยออกไปเช่นนี้

เขาต้องเป็นพวกไร้สมองอย่างแน่นอน!

"หยุด! หยุด!”

“อย่าทำอะไรวู่วาม!”

ทันใดนั้นเอง เบนจามินพยายามลุกขึ้นจากพื้นและพูดกับโยนาและคนอื่น ๆ

“พวกเธอจะหยาบคายกับน้องยอร์กไม่ได้!”

โยนาและคนอื่น ๆ ผงะไปครู่หนึ่ง “นายท่านลินช์ ผู้ชายคนนี้ทำร้ายคุณ…”

"ทำร้าย? บ้าเหรอ น้องยอร์กกำลังช่วยฉัน!”

ทีแรก เบนจามินยังรู้สึกว่าฮาร์วีย์กำลังยั่วโมโหเขา ดังนั้นเขาจึงรำคาญมาก แต่เมื่อเขาฟื้นขึ้น เขาก็รู้ในทันทีว่าเขาได้พบกับปรมาจารย์ตัวจริงเข้าแล้ว

โยนาและคนอื่น ๆ มองไปรอบ ๆ พวกเขาตกใจมากที่เห็นว่าผิวพรรณของเบนจามินดีขึ้นกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด

สิ่งสำคัญที่สุดคือ ไม่เพียงแต่เลือดบนพื้นจะเป็นสีดำเท่านั้น แต่มันยังส่งกลิ่นเหม็นที่ไม่อาจบรรยายได้ออกมา

ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันออกมาได้เพราะฮาร์วีย์เตะเขา

นี่มันได้ผลอย่างนั้นหรือ

โยนาและคนอื่น ๆ ตกตะลึงเล็กน้อย พวกเขาไม่เชื่อ

ฮาร์วีย์ก้าวไปข้างหน้า หยิบกล่องไม้ขีดไฟจากโต๊ะ จุดไฟ แล้วโยนมันลงบนพื้นที่เปื้อนสีดำ

เมื่อไม้ขีดจมกองเลือด ตุ๊กตาสาปแช่งที่ทำจากกระดาษขนาดเท่าหัวแม่มือก็ปรากฏขึ้นจากกองเลือดสีดำหลังจากนั้นไม่นาน ตุ๊กตากระดาษก็เปลี่ยนเป็นสีขาว มันยังคงขยับไปมาก่อนจะมอดไหม้เป็นเถ้าถ่าน

กองเลือดสีดำเปลี่ยนเป็นสีแดงทันทีที่ตุ๊กตากระดาษกลายเป็นขี้เถ้าและกลิ่นเหม็นก็หายไป

สีหน้าของเบนจามินเปลี่ยนไปมากในขณะที่ดูฉากนี้ สีหน้าของเขาแย่ที่สุด