บทที่ 1630

วูบ!

ไทสัน วูดส์ไม่เสียเวลาพูดและก้าวไปข้างหน้า เขาผลักนักสู้บางคนออกไป แล้วคว้าราเชล ฮาร์ดีซึ่งนอนอยู่บนพื้นเหวี่ยงไปทางจอร์จ ซาเบล

โอลด์ ไนเนอร์เดินไปข้างหน้าและปกป้องราเชลไว้ข้างหลังเขาโดยที่ยังไม่มีคำสั่งใด ๆ

"แกไอ้บัดซบ! กล้าต่อกรกับเราเหรอ!”

วิกเตอร์ตัวสั่นด้วยความโกรธ เขาชักปืนออกมาแล้วเล็งไปที่ไทสัน

“ตายไปซะ!”

ก่อนที่วิกเตอร์จะเหนี่ยวไก ไทสันก็หัวเราะเบา ๆ แล้วกระโจนไปข้างหน้า ก่อนที่ใครจะทันได้โต้ตอบ ในชั่วพริบตาเขาก็อยู่ต่อหน้าวิกเตอร์ ด้วยการเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว ปืนก็ย้ายมาอยู่ในมือของไทสันแล้ว

แมลงตัวเล็ก ๆ เช่นนี้ไม่สมควรที่ต้องให้ถึงฮาร์วีย์ ยอร์ก

พวกเขาผ่านไทสันไปไม่ได้ด้วยซ้ำ

“อยากให้ฉันตายเหรอ?”

ไทสันไม่สนใจสถานการณ์

“ตอนที่ฉันเอาชีวิดรอดในโลกใต้ดิน แกยังเล่นโคลนอยู่เลย!”

ไทสันจับผมของวิกเตอร์แล้วทุบหน้าเขาลงบนโต๊ะหินอ่อน

ปัง!

วิกเตอร์เป็นอัมพาตอยู่บนพื้นพร้อมกับเสียงที่ดังโครมคราม เขาไม่มีเรี่ยวแรงที่จะต่อสู้กลับ

ไอเดน บาวเออร์และคนอื่น ๆ ตกตะลึง พวกเขาดูไม่ออกเลย ไม่คิดเลยว่าฮาร์วีย์จะมีผู้คุ้มกันที่มีความสามารถระดับนี้มาด้วย

นี่คือถิ่นของพวกเขา!

ในถิ่นของพวกเขา หนึ่งในอสูรกายที่รับใช้ไอเดนถูกชายคนนี้เล่นงานเข้า!

ความแข็งแกร่งของพวกเขามาจากไหนกัน?!

พวกเขากล้าขนาดนี้ได้อย่างไร?!

ในวินาทีต่อมา ไอเดนก็โบกมือพร้อมกับแสดงสีหน้าเย็นชาราวกับน้ำแข็ง

หลังจากนั้นไม่นานนักสู้ทุกคนที่อยู่ข้าง ๆ ไอเดนก็ชักปืนออกมาชี้ไปที่ฮาร์วีย์และคนอื่น ๆ!