บทที่ 1691

ไบรอัน โฮลท์หัวเราะเบา ๆ ในขณะที่ก้าวไปข้างหน้า

สตีเว่น วอล์คเกอร์เอ่ยอย่างเย็นชา “นายน้อยโฮลท์ ฉันเริ่มเบื่อไอ้บ้านนอกนี่แล้ว! มาจัดการเขากันเถอะ!”

จากนั้น ทามารา เอโบนี่ก็โต้แย้งขึ้นทันทีว่า “นายน้อยโฮลท์ นี่ไม่ใช่โอกาสเหมาะ คุณทุกคนควรรู้กฎของพาราเมาท์ ถ้าเราลงไม้ลงมือที่นี่ เราจะเจอปัญหาใหญ่!”

ปกติกแล้ว ทามาราไม่สนใจเรื่องสวัสดิภาพของฮาร์วีย์ เธอแค่กลัวว่าตัวเองจะถูกหางเลขไปด้วยเท่านั้น

"คุณเอโบนี่ ไอ้บ้านนอกนี่โอหังขนาดไหน! ถ้าผมไม่ฆ่าเขาตอนนี้ ชื่อเสียงของผมคงจะมัวหมองไปหมด!

“คุณควรอยู่ให้ห่างจากเรื่องนี้! ผมจะรับผิดชอบทุกอย่างเอง!”

ไบรอันก้าวไปข้างหน้าอย่างดุดันหลังจากที่เขาพูดจบ

“คุณหนูไคท์ วอล์คเกอร์มาแล้ว!” มีคนเอ่ยขึ้น

ทุกคนหันศีรษะไปโดยไม่รู้ตัว แม้แต่ไบรอันผู้ดุร้ายที่มีไฟโทสะลุกท่วมก็ยังลดระดับเล็กน้อย

ฮาร์วีย์หันไปมองด้วยความอยากรู้อยากเห็นเช่นกัน ความงดงามและสูงตระหง่านปรากฏอยู่ที่ทางเข้า

เธอสวมเสื้อผ้าที่ชาแนลแสดงบนรันเวย์ในปีนี้ ข้อมือของเธอประดับด้วยนาฬิกาปาเต็ก ฟิลีปป์ เธอสวมแว่นกันแดดของกุชชี่แบบสบาย ๆ เผยรูปหน้าอันงดงามของตัวเอง ในขณะเดียวกันก็แสดงให้เห็นทั้งตระกูลที่และภูมิหลังไม่ธรรมดาของเธอ

ทามาราเองก็เป็นคนสวย แต่เธอเทียบกับไคท์ไม่ได้เลย

ในทางกลับกันซีนเธียร์ ซิมเมอร์ก็ไม่ได้สูสีกับไคท์ได้เลยทีเดียว

แต่เนื่องจากซีนเธียร์ ซิมเมอร์ยังแค่เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัย ความงามของเธอย่อมถือว่าเป็นเพียงความน่ารักไร้เดียงสาเป็นธรรมดา

แต่ไคท์แตกต่างออกไป รัศมีและรูปลักษณ์ของเธอได้รับการพิจารณาว่าเป็นมาตรฐานที่ดีที่สุดสำหรับคนส่วนใหญ่

เธอสวยสมตัว จึงครองใจใครได้หลายคนเช่นกัน

ทามาราปรามไบรอันอย่างรวดเร็วและเอ่ยขึ้นว่า “คุณหนูวอล์คเกอร์มาถึงแล้ว อย่าทำอะไรวู่วาม!”