บทที่ 1712

หัวใจของซีนเธียร์เต้นข้ามจังหวะเมื่อเธอเห็นผู็ชายคนนั้น

เขาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากพี่ชายของนายพลใหญ่ของจัสติน วอล์กเกอร์ เก๊บ โบวี!

เก๊บไม่เพียงเป็นนักศิลปะการต่อสู้ที่มีฝีมือเท่านั้น แต่เขายังเป็นผู้สืบทอดของผู้อาวุโสคนหนึ่งจากหลงเหมินอีกด้วย ในบรรดารุ่นน้องของหลงเหมิน เขาถือว่าเป็นศิษย์อันดับต้น ๆ รองจากเรเชลคนเดียวเท่านั้น!

ด้วยภูมิหลังและความสามารถของเขา เขาถือได้ว่าเป็นผู้ทรงอิทธิพลในแวดวงชนชั้นสูงของมอร์ดู

ว่ากันว่าเขาชอบหาเรื่องทะเลาะวิวาทในบูโดกันด้วย

อย่างไรก็ตาม เก๊บค่อนข้างจะไม่ถูกกับไบรอัน ความสัมพันธ์ของพวกเขาถือว่าไม่ดีเอาซะเลย

“เก๊บ คุณคิดว่าคุณเป็นใคร? คนอย่างคุณกล้าหาเรื่องเราเหรอ?”

ไบรอันยิ้มให้เขาแปลก ๆ

“โอ้? แต่คุณหาเรื่องผมได้อย่างนั้นเหรอ?”

เก๊บยิ้มอย่างสนุกสนาน ไบรอัน ซึ่งมักจะทะเลาะกับเขาโดยใช้ชื่อเสียงของเดนเซลเป็นเกราะกำบัง วันนี้กลับกล้าแสดงท่าทีที่ดุร้ายอย่างที่ไม่เคยกล้ามาก่อน

เก๊บชำเลืองมองไบรอันและกองพลของเขา จากนั้นสายตาของเก๊บก็จับจ้องไปที่ซีนเธียร์ สายตาของเขาเปล่งประกายทันที

“น่าสนใจ! วันนี้คุณมาที่นี่เพื่อมอบผู้หญิงให้ผมหรอกเหรอ?

“บอกให้เธออยู่เล่นกับผมสิ แล้วผมสัญญาว่าผมจะไม่ทำร้ายคุณ”

เมื่อพูดจบ เก๊บก็ชี้ไปทางซีนเธียร์อย่างเย่อหยิ่ง

สีหน้าของซีนเธียร์มืดลง

ไบรอันแสยะยิ้มให้เก๊บและตอบว่า “คุณคิดว่าคุณเป็นใคร เก๊บ? ตอนนี้ผมมีคนใหญ่คอยสนับสนุนผมแล้ว! เขา…”

ก่อนที่ไบรอันจะทันได้พูดจบ ฮาร์วีย์ก็ผ่าฝูงชนไปดั่งลูกกระสุนและตบหน้าเก๊บผู้สูงส่งและทรงพลังอย่างโกรธเคือง

เพี๊ยะ!

เก๊บไม่สามารถตอบสนองได้ทันเวลา รอยฝ่ามือขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาและในวินาทีต่อมา เขาก็ลอยไปกระแทกกำแพงใกล้ ๆ

เลือดพุ่งออกจากปากของเขา

ฮาร์วีย์เช็ดมือด้วยกระดาษทิชชู่และพูดอย่างใจเย็นว่า “วางใจได้นายน้อยโฮลท์ ผมจะกู้ศักดิ์ศรีของคุณคืนมาให้ได้”