บทที่ 1733

จากนั้นฮาร์วีย์ ยอร์กก็นั่งบนโซฟาและดื่มชาด้วยตัวเองหลังจากคุยโทรศัพท์เสร็จ

ในไม่ช้า ไอเดน บาวเออร์ก็รีบมายังที่แห่งนี้พร้อมกับคนอีกนับโหล

มอร์ดูเป็นถิ่นของเขา หลังจากทักทายเคารพฮาร์วีย์ด้วยความเคารพแล้ว เขาก็รีบไปทำความสะอาดที่เกิดเหตุทันที

นอกจากผู้คนจะถูกนำออกไปและศพก็ได้รับการเก็บกวาดแล้ว เจ้าหน้าที่มืออาชีพก็เข้าซ่อมแซมพื้นไม้ที่เสียหายและกำจัดกลิ่นคาวของเลือดออก

ราเชล ฮาร์ดีปรากฏตัวต่อหน้าฮาร์วีย์ เมื่อไอเดนและคนของเขาจากไปหลังจากจัดการเรื่องนี้แล้ว

เธอโค้งคำนับให้ด้วยความเคารพ “นายน้อยยอร์ก กิจการของสาขามอร์ดูแห่งหลงเหมินเกือบจะเรียบร้อยแล้ว”

“หมาบ้าจัสติน วอล์คเกอร์ตกลงกับเราว่าจะขึ้นสังเวียนในอีกสามวันต่อจากนี้ ผู้ชนะจะได้ขึ้นเป็นหัวหน้าสาขามอร์ดูแห่งหลงเหมิน”

“กรุณาสั่งมาได้เลยค่ะ นายน้อยยอร์ก”

“เราควรตอบตกลงหรือควรจะฆ่าพวกมันทิ้งให้หมดดี?”

ฮาร์วีย์คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ในเมื่อมันสามารถช่วยเราแก้ปัญหาได้ เราก็มาใช้วิธีที่เปลืองพลังงานน้อยที่สุดกันเถอะ”

“นอกจากนี้ ช่วงนี้ก็รุกให้หนักขึ้นกว่าเดิมหน่อยแล้วกัน หาทางยึดถิ่นที่อยู่ในมือของจัสตินมาเป็นของเราซะ”

“ต้อนเขาให้จนมุมจะดีกว่า”

ราเชลไม่กล้าถามถึงแรงจูงใจของฮาร์วีย์ เธอกลับตอบอย่างเคร่งขรึมว่า “ได้ค่ะ”

“ยังมีอีกเรื่องที่ต้องแจ้งให้ทราบค่ะ ลูคัส ฌอง หนึ่งในหกเจ้าชายแห่งมอร์ดูจะกลับมาที่นี่ในวันพรุ่งนี้”

“เรายังไม่ทราบจุดประสงค์ของเขา แต่เขากับจัสติน วอล์คเกอร์ดูจะสนิทกันและเขาก็ชอบไคท์ วอล์คเกอร์มากด้วย ดังนั้น…”

ราเชลไม่ได้พูดอะไร เห็นได้ชัดว่าเธอรู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างไคท์และฮาร์วีย์นั้นไม่มีอะไรมากไปกว่าความสัมพันธ์ที่ฉาบฉวย

“โทรหาไอเดนแล้วถามเขาว่าบิ๊กฟลายเริ่มพูดหรือยัง” ฮาร์วีย์พูดอย่างเฉยเมย

หลังจากวางสาย ราเชลตระหนกและพูดว่า “นายน้อยยอร์ก บิ๊กฟลายเปิดเผยข้อมูลบางอย่างค่ะ”