บทที่ 1750

หลังจากจัดการกับปัญหาของอีวอนน์ ซาเวียร์แล้ว ฮาร์วีย์ ยอร์กก็เดินออกจากโรงแรมปรากก็เป็นเวลากลางคืนแล้ว

เมื่อคนของเบลลามี เบลคถูกส่งมาที่นี่เพื่อปกป้องอีวอนน์แล้ว ฮาร์วีย์จึงรู้สึกโล่งใจเล็กน้อย

พวกเขาต้องรอให้ตระกูลสมิธดำเนินการ แล้วจึงค่อยหาโอกาสแก้ไขปัญหาทันที

ฮาร์วีย์พร้อมที่จะจัดการกับสถานการณ์ของหลงเหมินสาขามอร์ดูอย่างสมบูรณ์ภายในสามวันข้างหน้า

ในตอนที่ฮาร์วีย์กำลังคิดว่าจะไปพบคนที่เบลลามี่ส่งมา จู่ ๆ ก็มีใครบางคนที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากเขามากนัก เดินเข้ามาหา

บุคคลนั้นสวมชุดชาแนลสีดำ แต่ไม่แต่งหน้าเลย รูปลักษณ์ของเธอดูมีเสน่ห์เหลือล้น

ดวงตาของฮาร์วีย์สว่างขึ้นทันที ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากไคท์ วอล์คเกอร์นั่นเอง

ไคท์ดูหงุดหงิดอย่างมากเมื่อเธอเดินมาที่นี่ ดวงตาของเธอสว่างวาบขึ้นทันทีที่เห็นฮาร์วีย์

“ฮาร์วีย์ นั่นคุณเหรอ?!”

“มาตามหาผมเหรอ? นี่คุณรีบร้อนที่จะมาหาผมขนาดนี้เชียวเหรอ?” ฮาร์วีย์พูดจาเล่นลิ้น

“เราไม่ได้เจอกันแค่สองสามวัน คุณรีบร้อนขนาดนั้นเลยเหรอ? คุณมาที่นี่เพื่อทำหน้าที่ในฐานะแฟนของผมหรือเปล่า?”

“งั้นเราไปกินข้าวกันไหม? หรือเราจะไปดูหนังกัน?”

“หรืออยากให้ผมไปที่บ้านคุณ?”

ดวงตากลมโตของไคท์เป็นประกาย จากนั้นเธอก็ยิ้มออกมา

“ถึงเวลาแล้วที่คุณจะต้องรับบทสำคัญอย่างบทคนรักของฉันแล้ว!”

“ไม่ว่าจะยังไงก็ตามฉันมา!” ฮาร์วีย์ตัวแข็งทื่อ

"รอเดี๋ยว ผมยังมีสิ่งที่ต้องทำ!”

"คุณจะรออะไรอีก? แฟนของคุณมีเรื่องสำคัญที่ต้องจัดการ ทำไมคุณถึงช้าจัง?”

ในช่วงกลางของบทสนทนา ไคท์ลากฮาร์วีย์ออกจากโรงแรมปรากไปอย่างไม่สนใจโลกในขณะที่ผลักเขาเข้าไปในที่นั่งผู้โดยสารของรถเฟอร์รารี่ 488 ของเธอ

ฮาร์วีย์หัวเราะอย่างขมขื่น เขาอยากจะรอเจอผู้ที่ได้รับมอบหมายให้ปกป้องอีวอนน์

แต่กลับไม่มีโอกาส