บทที่ 1767

ฤดูหนาวกำลังจะมาถึง ลมเหนือพัดผ่านไปทั่วมอร์ดู

ในบริเวณบ้านพักริมทะเลแห่งหนึ่ง มีกองไฟกำลังเปล่งประกายภายในอาคารเก่าหลังหนึ่ง

“มาครับเจ้าชาย คุณลองชิมเหล้าหมักอายุห้าสิบปีของผมดู!”

“พวกเราประเทศ H ผู้ยิ่งใหญ่ดื่มเบียร์และไวน์ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ฤดูหนาวกำลังจะมา เพราะฉะนั้นเหล้าอย่างเดียวจะทำให้ร่างกายของเราอบอุ่น”

ในคฤหาสน์วอล์คเกอร์ เฟอร์นิเจอร์ทั้งหมดในห้องโถงที่เคยเละเทะก่อนหน้านี้ถูกแทนที่ด้วยของใหม่

โต๊ะอาหารสี่เหลี่ยมมีคนนั่งอยู่แต่ละด้าน

แองเจลิน่าซึ่งหน้าแดงและบวมเล็กน้อยนั่งอยู่ที่ด้านหนึ่ง ชายหนุ่มในชุดสูทขนสัตว์นั่งอยู่อีกด้านหนึ่ง

อารมณ์ของแองเจลิน่าไม่ได้น่ากลัวเหมือนตอนที่เธอเผชิญหน้ากับฮาร์วีย์ ในตอนนี้อารมณ์ของเธอดูสุขุมและช่ำชองมาก เธอแสดงออกถึงความสง่างามที่เคยมีมาตลอดเวลาที่อยู่ในแวดวงชนชั้นสูง

นอกเหนือจากเหล้าหมักที่ยังไม่ได้เปิดแล้วยังมีอาหารรสเลิศทุกประเภทซึ่งถูกปรุงโดยเชฟมิชลินอยู่บนโต๊ะ

“เจ้าชาย คุณเพิ่งลงจากเครื่อง คุณควรจะทานอะไรร้อน ๆ เพื่อให้ร่างกายอบอุ่นนะคะ”

แองเจลิน่ามองอีกฝ่ายด้วยความชื่นชมและพยายามจะเอาใจเขาอย่างสุดจะพรรณนา

ถ้าเธออายุน้อยกว่านี้สักสองสามปี เธอจะแต่งงานกับชายคนนี้ทันที

“ขอบคุณครับคุณผู้หญิงวอล์คเกอร์”

ลูคัสไม่ปฏิเสธข้อเสนอของเธอ เขาจิบเหล้าและกินอาหารรสเลิศสองสามคำ ก่อนที่จะยิ้มและพูดว่า “เหล้าไม่เลวเลย และอาหารก็อร่อย

“ตอนอยู่ที่โวลซิ่ง ผมหาร้านที่ถูกปากไม่ได้เลย

“ผมต้องยอมรับว่าบ้านของคุณทำให้ผมเข้าใจความหมายของความรู้สึกที่เหมือนอยู่บ้านจริง ๆ คุณวอล์กเกอร์”

เจ้าชายลูคัสยิ้ม

เขาหล่อมาก ผิวขาว อายุประมาณ 27 หรือ 28 ปี ซึ่งเป็นช่วงที่ว่ากันว่าผู้ชายจะมีเสน่ห์ที่สุด