บทที่ 1789

แอ๊บบี้ ซาเวียร์กวักมืออย่างเย็นชาหลังจากพูดจบ ทันใดนั้นผู้คุ้มกันสองสามคนก็เดินเข้ามาด้วยความเคารพ

“เลขาเซเวียร์ มีอะไรหรือครับ?”

แอ๊บบี้ ซาเวียร์หันกลับมาและพูดอย่างเย็นชาว่า “ไล่ไอ้เ*รตนี่ออกไป อย่าปล่อยให้เขามาขวางหูขวางตา!”

แอ๊บบี้ ซาเวียร์กำลังจะก้าวออกไปหลังจากพูดจบ

พนักงานหญิงที่อยู่ข้างหลังเธอก็มองฮาร์วีย์ ยอร์กด้วยความสมเพช

ผู้ชายคนนี้ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง เขาหาเรื่องตายแท้ ๆ! ถึงได้กล้ามาท้าทายคีตัน เรียล เอสเตทส์ถึงที่นี่

ผู้คุ้มกันหลายคนมาพร้อมกับกระบองและแอ๊บบี้ ซาเวียร์พยายามพาเขาออกไป

ฮาร์วีย์พูดอย่างเฉยเมยว่า “แอ๊บบี้ ซาเวียร์ คุณอยากได้บัตรเชิญใช่ไหม?”

“ผมพอจะมีอยู่ 2-3 ฉบับ คุณจะกล้าที่จะอ่านหรือเปล่า?”

แอ๊บบี้ ซาเวียร์หันกลับมาและพูดอย่างเย็นชา “คุณมีบัตรเชิญเหรอ? ถ้าคุณมีฉันจะยอมคุกเข่าให้เลย!”

“ถ้าอย่างนั้นคุณก็ควรจะคุกเข่าลง!”

ฮาร์วีย์ก้าวไปข้างหน้าในวินาทีต่อมา

เพี๊ยะ!

เสียงตบหน้าของแอ๊บบี้ ซาเวียร์ดังสะท้อนและร่างของเธอกระเด็นออกไป รอยฝ่ามือสีแดงปรากฏบนใบหน้าที่ผ่านการศัลยกรรมของเธอ

เพี๊ยะ เพี๊ยะ เพี๊ยะ!

ฮาร์วีย์ไม่ยอมหยุดและยังคงตบคนอื่น ๆ ต่อไป หลังจากนั้นไม่นาน พนักงานหญิงและผู้คุ้มกันสองสามคนคนก็ลอยออกไป ทุกคนล้วนมีใบหน้าบวมแดงและมีเลือดไหลออกจากมุมปาก

พวกเขาไม่สามารถหลบหลีกได้และไม่มีเลี่ยวแรงที่จะต่อสู้กลับในขณะที่กำลังเผชิญหน้ากับความแข็งแกร่งของฮาร์วีย์

“แก… แกกล้าดียังไงมาตบฉัน?”

แอ๊บบี้กอบกุมใบหน้าที่บิดเบี้ยวของเธอแล้วตวาดว่า “แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร?”

ฮาร์วีย์พูดอย่างเฉยเมย “ดูเหมือนว่าบัตรเชิญของผมจะยังน้อยเกินไป เพราะงั้นผมจะให้คุณอีกสัก 2-3 ฉบับ”

หลังจากพูดจบ ฮาร์วีย์ก็ก้าวไปข้างหน้าและตบเธออีกนับสิบที

เพี๊ยะ เพี๊ยะ เพี๊ยะ!

ร่างของแอ๊บบี้ ซาเวียร์ลอยอยู่กลางอากาศ ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยว และได้แต่ส่งเสียงออกมาจากไม่เป็นศัพท์เท่านั้น

"พนักงานรักษาความปลอดภัย? พนักงานรักษาความปลอดภัยอยู่ที่ไหน พนักงานรักษาความปลอดภัยอยู่ที่ไหน?”

บอดี้การ์ดหลายคนจากคีตัน เรียล เอสเตทส์พยายามดิ้นรนเพื่อรีบออกไป แต่ฮาร์วีย์ก็ตบพวกเขาอีกครั้ง ทันใดนั้นพวกเขาทั้งหมดก็บินออกไปชนเข้ากับกำแพงหินอ่อนก่อนที่จะค่อย ๆ ร่วงหล่นลงไปกับพื้น