บทที่ 1798

ใบหน้าของจัสติน วอล์คเกอร์หม่นลง ฮาร์วีย์ ยอร์กไม่เคารพเขาเลยสักนิด แถมยังเอาแต่ยุแหย่เขาไม่เลิก

ไคท์ วอล์คเกอร์มองไปที่พ่อของเธออย่างสงสัย พ่อของเธอเป็นคนที่หยิ่งยโสและโอหังมาโดยตลอด ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะสงบสติอารมณ์และไม่ล้มโต๊ะหลังจากถูกฮาร์วีย์เย้ยหยันแบบนี้

"เอาล่ะ"

ฮาร์วีย์วางตะเกียบลงและรินชาหนึ่งถ้วย

“ในเมื่อรองหัวหน้าสาขาวอล์คเกอร์พยายามอย่างเต็มที่ที่จะขอให้ผมมาพบ มันก็คงจะไม่ใช่แค่เรื่องการทานอาหารค่ำหรอกใช่ไหม?

“ผมสงสัยจังว่าคุณคิดจะทำข้อตกลงอะไรกับผม รองหัวหน้าสาขาวอล์คเกอร์?

“เราก็โต ๆ กันแล้ว ทำไมคุณไม่พูดกับผมตรง ๆ ล่ะ?”

จัสตินรู้สึกประทับใจ จากนั้นเขาก็พูดอย่างเฉยเมยว่า “ฮาร์วีย์ แม้ว่าฉันจะไม่ชอบคุณ แต่ฉันก็ยังต้องยอมรับว่าคุณค่อนข้างใช้ได้ในหมู่คนรุ่นใหม่”

“ในเมื่อคุณเป็นคนตรงไปตรงมา เพราะงั้นฉันจะคุยกับคุณ!

“การให้คุณมาที่นี่ก็เพราะว่าผมมีสามเรื่องที่อยากจะพูด

“เรื่องแรก การแต่งงานระหว่างลูคัส ฌองกับลูกสาวของฉันได้รับการตัดสินใจแล้ว มันเป็นเรื่องสำคัญสำหรับตระกูลวอล์คเกอร์ ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนแปลงมันได้ รวมไปถึงคุณด้วย ฮาร์วีย์

“เรื่องที่สอง ฉันต้องการให้คุณช่วยฉันต่อกรกับราเชล ฮาร์ดีในสังเวียน

“เรื่องที่สาม เพราะคุณได้เห็นสถานการณ์ของภรรยาฉันแล้ว เรื่องนี้ต้องได้รับการแก้ไข และฉันก็ต้องการให้คุณช่วยเธอ!”

ใบหน้าของจัสตินจริงจังจนไม่อาจปฏิเสธได้ “ในเงื่อนไขทั้งสามข้อนี้ ฉันจะให้เงินคุณ สิบห้าล้านหกแสนดอลลาร์เมื่อคุณทำสำเร็จได้ในแต่ละข้อ

“หากทำครบทั้งสามข้อ ฉันจะให้เงินคุณทั้งหมด เจ็ดสิบแปดล้านหนึ่งแสนดอลลาร์!

“ฮาร์วีย์ คุณควรรู้ว่าเงินจำนวนนี้เป็นตัวเลขที่น้อยคนนักจะได้เห็นในช่วงชีวิตของเขา!

“ด้วยเงินจำนวนนี้ ไม่ว่าคุณจะอยู่มุมไหนของโลก คุณก็จะถือว่าเป็นคนรวย!”

ฮาร์วีย์หันไปมองจัสตินด้วยความอยากรู้อยากเห็น และตอบด้วยรอยยิ้มแกนว่า “ผมไม่อาจยอมรับเงื่อนไขแรกได้อย่างแน่นอน

“ไคท์ควรจะได้ตัดสินใจเรื่องการแต่งงานของเธอด้วยความเต็มใจ ต่อให้เธอจะอยากแต่งงานกับขอทานผมก็จะไม่ห้ามเธอ แต่ถ้าเธอไม่อยากแต่งต่อให้จะได้แต่งกับเจ้าชาย ผมก็จะเล่นมันให้เละเลย!

“สำหรับเงื่อนไขอีกสองข้อ พวกเรายังพอคุยกันได้