บทที่ 1812

การกระทำของฮาร์วีย์ทำให้เฮงเดียน เวิร์ล สตูดิโอตกอยู่ในความโกลาหล

และในฐานะหนึ่งในบุคคลที่ทำให้เกิดเรื่อง เฟร็ดจึงถูกบริษัทสอบสวนและทำให้เขาเกิดความเครียดอย่างมาก

วันนั้นเขาตามแลรี่ไปกระทืบใครบางคน นั่นคือเหตุผลที่เขาจึงเปล่งอำนาจ

การที่เฟร็ดสาดน้ำใส่หน้าจอร์จเป็นเพียงการทักทายเท่านั้น

ยังมีอีกมากที่จะตามมาหลังจากนั้น

ดาราหญิงสองสามคนที่ตามมาล้วนแสดงสีหน้าที่ดูถูกเหยียดหยาม

ฮาร์วีย์ดูถูกแลรี่และเฮงเดียน เวิร์ล สตูดิโอ นี่ไม่ใช่สิ่งที่การโดนน้ำไม่กี่แก้วราดหน้าจะแก้ปัญหาได้

แลรี่มองสถานการณ์อย่างเมินเฉยในขณะที่นั่งไขว่ห้างและสูบซิการ์ของเขา

ในสายตาของเขา เขาควรจะแสดงอำนาจเหนือฮาร์วีย์เผื่อว่าผู้คนจะคิดว่าเขาถูกรังแกได้ง่าย

ทว่า จอร์จไม่โกรธ เขาเช็ดน้ำออกจากหน้าและพูดอย่างใจเย็นว่า “ผู้อำนวยการมิลเลอร์ คุณทำเกินไปแล้ว! คุณไม่รู้หรือว่าเราจะมีโอกาสทำงานร่วมกันได้มากขึ้นถ้าเราเข้ากันได้?”

“ใช่! คุณโวยวายที่นี่มาทั้งวันแล้ว! ผู้ชายคนนี้ไม่เพียงแต่จะไม่โกรธ แต่เขายังเอาน้ำมาให้คุณด้วย! ถ้าคุณจะไม่รับก็ไม่เป็นไร แต่คุณยังสาดมันใส่หน้าเขาอีก! คุณไม่คิดว่ามันแรงไปหน่อยเหรอ?”

“จริง! ภายนอกคุณดูเป็นผู้ชายที่น่านับถือ แต่ภายในคุณไม่ต่างกับสัตว์!”

“คนอย่างคุณควรได้รับบทเรียน!”

“ถ้าคุณถูกทำร้ายขึ้นมา จะไม่มีใครโทรเรียกตำรวจให้คุณแน่!”

หลังจากที่เห็นจอร์จ ซึ่งมีน้ำใจกับผู้อื่นหลังจากที่ถูกกระทำแบบนั้น ผู้คนก็อดไม่ได้ที่จะโกรธเคืองอย่างมาก

ท้ายที่สุดที่นี่ก็เป็นโรงพยาบาล เฟร็ดรุนแรงเกินไปและทุกคนต่างทนไม่ได้กับพฤติกรรมของเขา

“หุบปาก!”

สีหน้าของเฟร็ดมืดมนราวกับรัติกาล

“คนต่ำต้อยอย่างพวกแกกล้ามีปากเสียงต่อหน้าคุณแชมเบอร์สผู้สูงส่งเหรอ?!

“ฉันขอเตือนพวกแกทุกคน พวกแกทุกคนจะได้เข้าห้องไอซียูแน่ถ้ายังเอาแต่พูดเรื่องไร้สาระอีก!”