บทที่ 1821

คำพูดของฮาร์วีย์ทำให้ใบหน้าของแลรี่และเฟร็ดดูอัปลักษณ์ขึ้น

แน่นอนว่าพวกเขาต้องการเหยียบย่ำฮาร์วีย์เพื่อทวงความยุติธรรมให้กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเฮงเดียน เวิร์ล สตูดิโอ

ถึงกระนั้นพวกเขาก็ล้มเหลวทุกครั้งและต้องจบลงด้วยความอัปยศอดสูเสมอ นั่นยิ่งทำให้พวกเขาดูหน้าสังเวชเข้าไปใหญ่

“ถ้างั้นนายคือฮาร์วีย์งั้นหรอ?”

ในขณะเดียวกัน ผู้หญิงที่ถูกทุกคนห้อมล้อมก็ค่อย ๆ ก้าวมาข้างหน้าอย่างช้า ๆ

เสียงรองเท้าส้นสูงของเธอดังก้องกังวานในทุกย่างก้าว สิ่งนั้นยิ่งทำให้ท่าทางหยิ่งยโสและเจ้าเล่ห์ของเธอยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นไปอีก

ฮาร์วีย์หรี่ตามองอีกฝ่ายแล้วเอ่ยปากถามขึ้น “คุณเป็นใคร?”

“นี่คือเอลีซา ฌองจากสถานีตำรวจมอร์ดู!

“เธอยังเป็นสมาชิกของตระกูลฌองแห่งมอร์ดูซึ่งเป็นหนึ่งในสิบตระกูลอันดับแรกอีกด้วย!

“ฉันขอให้ผู้อำนวยการฌองเพื่อมาทวงความยุติธรรมให้เราเป็นพิเศษ

“ฉันอยากรู้นักว่าจะมีตำรวจบ้า ๆ บอ ๆ คนไหนยังคิดที่จะลากฉันไปที่สถานีตำรวจอีกไหม?!”

แลรี่พูดอย่างนึกสนุก ฮาร์วีย์มีเส้นสายในสถานีตำรวจแล้วทำไมล่ะ?

ด้วยภูมิหลังและอิทธิพลของเอลีซา แม้แต่เจ้าชายแห่งมอร์ดูก็ยังต้องให้ความเคารพเธอ

หากฮาร์วีย์ไม่ตะบันหน้าเขาเหมือนคราวที่แล้ว ก็ถือว่าเขาเมตตามากแล้ว!

ฮาร์วีย์หรี่ตามองเอลีซาอีกครั้ง จากนั้นเขาก็ยิ้มอย่างเฉยเมยและพูดว่า “ผมไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าคุณแชมเบอร์สจะชอบหลบอยู่ใต้กระโปรงผู้หญิง”

“ผมนึกว่าอีเลียส พาเทลจะมาด้วยตัวเองซะอีก”

แลรี่มองดูฮาร์วีย์อย่างสุขุม “ยอร์ก นายคิดว่าเจ้าชายพาเทลเป็นใคร? เขาจะมีเวลามาสนใจปลาซิวปลาสร้อยอย่างนายได้ยังไง?”

“ต่อให้นายไปรองอยู่ใต้เท้าเจ้าชายพาเทลเหยียบ เขาก็คงกลัวว่านายจะทำให้รองเท้าของเขาสกปรก”