บทที่ 1825

"แน่นอน" สีหน้าของโยนายังคงไม่เปลี่ยนแปลง

เอลีซาพูดด้วยรอยยิ้มแกนอีกหน “ทำร้ายเฟร็ดถึงขนาดนี้ แถมยังทำให้คุณแชมเบอร์สต้องประสบความสูญเสียครั้งใหญ่ และถึงกับทำลายป้ายสัญลักษณ์ของเจ้าชายพาเทลอีกต่างหาก…”

“โยนา ฉันเกรงว่าฉันเกรงว่าแค่ชื่อของคุณคงจะปกป้องเขาไม่ได้หรอก”

“ถ้าอย่างนั้นจะใส่ชื่อของฉัน เบนจามิน ลินซ์เข้าไปด้วยเป็นยังไง มันเพียงพอแล้วหรือยังเอลีซา?”

ทันใดนั้นเสียงที่สง่าผ่าเผยก็ดังขึ้นกลางอากาศ

เบนจามินเดินเข้ามาพร้อมกับเลขาฯ และผู้คุ้มกันของเขา

เบนจามิน ลินช์?!

ใบหน้าของเอลีซาซีดลงทันทีที่เห็นเขา

สำหรับแลรี่และคนอื่น ๆ สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาครั้งแล้วครั้งเล่า

กับโยนา เอลีซายังกล้าที่จะทำตัวจองหองและเจ้าเล่ห์ หรือแม้กระทั่งเหยียดหยามอีกฝ่ายได้

แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนที่เหนือกว่ายังเบนจามิน เธอไม่กล้าแม้แต่จะหายใจออกมาด้วยซ้ำ

เบนจามินเดินไปหาเอลีซาและพูดอย่างเฉยเมยว่า “น้องยอร์กเป็นแขกของฉัน และเขาก็เป็นผู้ที่ช่วยชีวิตของฉันไว้ด้วย”

“แต่ฉันเคารพกฎหมาย หากคนมีหลักฐานว่าน้องยอร์กละเมิดกฎหมาย ฉันก็จะยอมยืนดูอยู่เฉย ๆ”

“แต่ถ้าคนไม่มีหลักฐาน และกุเรื่องขึ้นเพียงเพราะต้องการที่จะเหยียบย่ำเขา…”

“นี่พวกคุณเห็นหัวฉันบ้างไหม?”

“วันนี้ฉันจะปกป้องน้องยอร์ก ฉันไม่รู้ว่าคุณจะเห็นด้วยหรือไม่หรอกนะรองผู้อำนวยการฌอง”

เบนจามินจงใจเน้นย้ำคำว่า “รองผู้อำนวยการ” และสีหน้าของเอลีซาก็เปลี่ยนไปนายตัวหลายครั้ง

ขณะนี้ยังไม่มีผู้รับผิดชอบสูงสุดในสถานีตำรวจมอร์ดู และเธอคือผู้ที่มีโอกาสมากที่สุดที่จะได้ทำหน้าที่นั้น

แต่หากเธอทำให้เบนจามินขุ่นเคืองใจในตอนนี้ ตำแหน่งนี้ก็คงหลุดลอยไปไกลเกินเอื้อม

เอลีซามัวแต่วุ่นอยู่กับการชั่งน้ำหนักระหว่างผลได้กับผลเสีย ในตอนที่ถูกเบนจามินขัดจังหวะด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ไหนล่ะหลักฐาน? ฉันกำลังถามเธออยู่นะว่าหลักฐานอยู่ที่ไหน?!”

“ไม่ ไม่มีหลักฐาน แต่มีเหยื่อหนึ่งคน…” เอลีซากัดฟันพูด

เธอเลือกที่จะอยู่ข้างอีเลียส พาเทลแล้ว ดังนั้นจึงไม่มีเหตุผลที่เธอจะต้องประจบเบนจามิน..

หัวใจของเธอเต็มไปด้วยความเสียใจ เธอไม่คิดเลยว่าโยนาจะปรากฏตัว! แถมยังไม่รวมว่าเบนจามินเองก็ยังสนับสนุนฮาร์วีย์