บทที่ 1827

สีหน้าของเอลีซาดูหวาดกลัวมากหลังจากได้ยินคำพูดของเบนจามิน

เธอรู้ดีว่าถ้าเบนจามินพูดอย่างนั้น อนาคตและความมั่งคั่งของเธอก็ถึงคราวย่อยยับ

ตระกูลฌองจะไม่ออกมาปกป้องและพูดแทนเธอ

ยิ่งไปกว่านั้นเธอพ่อไม่ได้เป็นสมาชิกสายหลักของตระกูลฌอง เธอไม่ใช่ทายาทโดยตรง

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ เอลีซาก็รู้สึกวิงเวียน เธอจ้องมองแลรี่โดยไม่รู้ตัว อย่างนึกอยากจะบีบคอเขาให้ตายในทันที

เขาเป็นคนลากเธอเข้ามายุ่งกับเรื่องนี้! มิฉะนั้นสิ่งนี้จะเกิดขึ้นกับเธอได้อย่างไร?

เฟร็ดปิดบังใบหน้า สีหน้าของเขาแย่มาก แม้แต่เอลีซายังถูกข่มเหง แล้วผู้กำกับภาพยนตร์ตัวเล็ก ๆ อย่างเขาจะเอาตัวรอดไปได้อย่างไร?

มีเพียงแลรี่เท่านั้นที่ยังคงสงบได้ดีในระดับหนึ่ง

แต่เขาก็รู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจะทำให้เขากลับอีเลียสมีปัญหาอย่างแน่นอน

เขาอาจจะต้องให้คำอธิบายแก่ตระกูลฌองแห่งมอร์ดู

อีเลียสจะพบว่าเขามันกระจอกและคงจะไล่ตะเพิดเขาไป

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ แลรี่ก็ทำได้เพียงข่มใจตัวเองและพูดว่า “นายท่านลินช์!

“ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้เป็นความผิดของเรา โปรดยกโทษให้กับความขาดเขลาของเราและยกโทษให้เราที่ล่วงเกินนายน้อยยอร์กไปด้วย!

“เฟร็ดสมควรเจอเรื่องแบบนี้แล้ว! เฮงเดียน เวิร์ล สตูดิโอเองได้รับไงสิ่งที่พวกเขาสมควรได้รับ!

“สำหรับป้ายสัญลักษณ์ของเจ้าชายพาเทล ผมเป็นคนบังเอิญทำมันพังเอง!”

สีหน้าของแลรี่ดูน่าเกลียดมากเมื่อเขาพูดคำเหล่านี้

เพื่อไม่ให้สถานการณ์เลวร้ายลงไปกว่านี้ เขาต้องยอมรับผิดในสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด

“เรายินดีจะชดเชยให้คุณซิมเมอร์เป็นจำนวนเงินสิบห้าล้านดอลลาร์!”

“ผู้กำกับมิลเลอร์จะคุกเข่าอยู่ที่หน้าประตูแผนกผู้ป่วยของคุณซิมเมอร์เป็นเวลาสามวันสามคืน!

“ผมจะให้คุณซิมเมอร์รับบทนักแสดงนำหญิงในภาพยนตร์เรื่องใหม่หลาย ๆ เรื่องในปีหน้าด้วย!