บทที่ 1835

ปัง!

อีเลียสกระทืบเท้าอย่างน่ากลัว เขายันร่างของตัวเองไปข้างหน้าด้วยความเร็วดุจสายฟ้าฟาด

กระเบื้องหินอ่อนบนพื้นมีรอยแตกอยากเห็นได้ชัดจากการเคลื่อนไหวของเขา

ฮาร์วีย์หรี่ตาลงเล็กน้อย

วินาทีต่อมา อีเลียสก็ปรากฏตัวต่อหน้าฮาร์วีย์ อีกฝ่ายงอมือขวาเป็นรูปกรงเล็บ แล้วเหวี่ยงมันไปที่ใบหน้าของฮาร์วีย์

มันคือท่ากรงเล็บอินทรี

ริมฝีปากของฮาร์วีย์ปรากฏเป็นรอยยิ้มราบเรียบ เขาออกหมัดอย่างมั่นคงเพื่อตอบโต้การโจมตีของอีเลียส

ปัง ปัง ปัง!

ในพริบตาร่างของพวกเขาก็เข้าประสานกัน ในวินาทีถัดมา ร่างของอีเลียสก็เซถลาและถูกส่งให้ลอยไปในทันที หลังจากที่เขาร่วงลงสู่พื้น เขาก็โซซัดโซเซ ก่อนจะสามารถยืนตัวตรงได้

ในทางกลับกัน ฮาร์วีย์ยังคงยืนอย่างสงบนิ่งดังเดิม

"คุณแพ้แล้ว จำไว้ว่าตอนนี้คุณเป็นน้องชายคนเล็กของผม”

อีเลียสขมวดคิ้วเล็กน้อย เสี้ยววินาทีต่อมา สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างลนลาน

เขาไม่รู้ตัวเลยว่าที่หน้าท้องของเขามีรอยเท้าปรากฏอยู่

หากฮาร์วีย์ออกแรงเตะมากกว่านี้อีกเล็กน้อย อีเลียสคงพิการไปอย่างสิ้นเชิง

การแสดงออกของอีเลียสเปลี่ยนไปอย่างมากเมื่อเขาจ้องมองไปที่รอยเท้าดังกล่าว ใตอนที่สุดท้ายเขาจะถอนหายใจและตอบว่า “ถูกต้อง ผมแพ้แล้ว”

“ขอบคุณที่ออมมือกับผมนะ เจ้าชายยอร์ก”

ฮาร์วีย์ส่ายหน้า

“ไม่ใช่เจ้าชายยอร์ก เรียกผมว่าพี่ใหญ่สิ”

“แล้วอย่าลืมเฮงเดียน เวิร์ล สตูดิโอของผมด้วย”

“จากนี้ไป ผมเท่านั้นที่จะเป็นคนกำหนดว่าคุณจะอยู่หรือตาย!”

“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น คำพูดของผมถือเป็นคำขาด”