บทที่ 1858

เพี้ยะ!

ฮาร์วีย์ ยอร์กสาดชาใส่หน้าจัสติน วอล์คเกอร์ด้วยสีหน้าที่เฉยเมยทันที “ขอโทษนะ แต่ผมจะไม่ได้รับข้อเสนอใด ๆ ของคุณทั้งสิ้น”

ปัง!

“น้องชาย!”

“อวดดีเกินไปแล้ว!”

เมื่อเห็นฮาร์วีย์สาดน้ำชาใส่หน้าจัสติน ชายในชุดสูทสีเขียวก็กระแทกโต๊ะอย่างแรง

ฟุบ ทันใดนั้นโต๊ะก็หักออกจากกัน หม้อและชามทุกใบตกลงไปสู่พื้น

ฮาร์วีย์ถอยหลังไปครึ่งก้าว ร่างกายของเขาไม่เลอะแม้แต่นิดเดียว

จัสตินเคลื่อนตัวช้าไปเล็กน้อย ดังนั้นเขาจึงถูกปกคลุมไปด้วยฝุ่น

ชายในชุดสูทสีเขียวรู้สึกอายเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม เขาระงับอารมณ์อย่างรวดเร็วและพูดอย่างก้าวร้าวต่อฮาร์วีย์ว่า “พ่อหนุ่ม!

“ฉันมองคุณมาตั้งแต่แรกแล้ว!

“และก็อดทนกับคุณมานานแล้วด้วย!

“คุณไม่รู้สถานการณ์ตัวเองเลยจริง ๆ!

“แม้ว่าฉันจะไม่รู้ว่าคุณเอาความมั่นใจของคุณมาจากไหน และยังอ้างว่าคุณสามารถช่วยนายหญิงวอล์คเกอร์ได้…

“แต่ซีอีโอวอล์คเกอร์เสนอเงื่อนไขดังกล่าวให้คุณแล้ว ไม่ว่าคุณจะช่วยได้หรือไม่ก็ตาม และเขายังปฏิบัติต่อคุณอย่างสุภาพ คุณยังปฏิเสธเขาได้อย่างไร?

“คุณควรรู้ไว้ว่าหลายคนในมอร์ดูต้องการใกล้ชิดกับซีอีโอวอล์คเกอร์และนายหญิงวอล์คเกอร์ แต่พวกเขาทำไม่ได้!

“คุณไม่รู้สึกดีใจที่ได้รับเกียรติเช่นนี้เลยเหรอ? กล้าดียังไงถึงมาอวดดีที่นี่?

“ถ้าเราไม่ได้อยู่ในสังคมที่มีกฎหมาย ฉันจะตบคุณให้ตายด้วยอารมณ์ของฉันเมื่อตอนเด็ก!

“แค่เพราะว่าคุณมีทักษะบางอย่าง คุณก็เลยคิดว่าในโลกนี้คุณอยู่ยงคงกระพันแล้วอย่างนั้นเหรอ?

“เชื่อไหม ฉันทำให้คุณไม่สามารถลุกขึ้นได้อีกเพียงด้วยมือเดียว!”

ในขณะเดียวกัน ชายในชุดสูทสีเขียวคนนี้ก็จ้องไปที่ฮาร์วีย์โดยไม่มีท่าทีหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย