บทที่ 1864

“พวกเขาเป็นคู่รักที่น่ารักมากเลยว่าไหม?

“เมื่อถึงเวลาพวกเราจะเติมเต็มความฝันของพวกเขา มาทำให้พวกเขาได้ตายในอ้อมกอดของกันและกันเถอะ!

“หึ…”

ขณะที่จินตนาการถึงวิธีการเหยียบย่ำฮาร์วีย์ ยอร์ก รอยยิ้มเหยียดหยามก็เผยบนใบหน้าของแองเจลีน่า จอห์น

ทว่า จู่ ๆ ร่างกายของแองเจลิน่าก็แข็งเกร็งระหว่างที่เธอพูดและล้มลงบนเตียงในโรงพยาบาลอีกครั้ง

จัสติน วอล์คเกอร์มองมาทางเธอตามสัญชาตญาณและเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของเธอแข็งทื่อ ภาพนั้นน่าขนลุกอย่างแท้จริง

มือของเธอยื่นออกมาเหมือนเท้าไก่ แม้ว่าท่าทางจะดูค่อนข้างน่ากลัว แต่เธอก็ไม่สามารถขยับตัวได้อีกต่อไป

แองเจลิน่าผู้สูงส่งและทรงอำนาจถูกความกลัวกลืนกินเมื่อเธอรวบรวมกำลังทั้งหมดเพื่อคร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด

“จัสติน! ฉันไม่มีเวลาแล้ว!

“ยอมรับเงื่อนไขของเขาเถอะ! ทั้งหมดเลย!

“ให้เขามารักษาฉัน! เร็วเข้า!”

***

วันต่อมา ในตอนเช้าตรู่ ฮาร์วีย์และไคท์ วอล์คเกอร์ก็เดินเข้าไปในห้องผู้ป่วยวีไอพีของโรงพยาบาลสมาคมอย่างเฉยเมยหลังจากที่รับประทานอาหารเช้าเสร็จแล้ว

เมื่อคืนนี้ฮาร์วีย์ปิดโทรศัพท์เอาไว้ เมื่อเขาเปิดโทรศัพท์อีกครั้งก็มีข้อความแจ้งเตือนมากมาย

จัสตินคงจะโทรหาเขาทุก ๆ ครึ่งชั่วโมง

หลังจากที่ติดต่อฮาร์วีย์ได้ในที่สุด จัสตินก็อ้อนวอนและวิงวอนอยู่ตลอดเวลา เขาหวังเพียงว่าฮาร์วีย์จะดำเนินการและรักษาแองเจลีน่าจากอาการป่วยของเธอ

ในเวลาเดียวกัน เขาก็บอกฮาร์วีย์ว่าเขาจะยอมรับทุกข้อตกลง

นอกจากนั้นเขายังจะให้เงิน 1.5 พันล้านดอลลาร์แก่ฮาร์วีย์หากเขาสามารถรักษาแองเจลิน่าได้