บทที่ 1897

ฮาร์วีย์ตอบอย่างใจเย็น “แล้วคุณคิดว่าไงล่ะ?”

แองเจลิน่าหัวเราะคิกคัก

“ฉันคิดว่าคุณค่อนข้างมีเอกลักษณ์นะ คุณยอร์ก คุณจะไม่ทำเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้”

ฮาร์วีย์พูดช้า ๆ “ตั้งแต่ที่เราทำข้อตกลงกัน ผมจะรักษาสัญญาเสมอ คุณสัญญาว่าจะให้คำชี้แจงแก่ไคท์เพราะงั้นผมจึงช่วยจัดการกับอาการเจ็บหน้าอกที่คุณมีมาตั้งแต่เริ่มฝึกศิลปะการต่อสู้โบราณ

“ถึงอย่างนั้น มันก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร”

มีบางอย่างที่ฮาร์วีย์ไม่ได้พูด เมื่อแองเจลิน่าฝึกฝนศิลปะการต่อสู้มาก่อน เธอย่อมต้องได้รับผลข้างเคียงอื่น นอกเหนือจากอาการที่เจ็บหน้าอก

แต่เนื่องจากอาการของเธอทั้งสองถูกยับยั้งไว้อย่างสมบูรณ์ จึงไม่มีอาการอื่น ๆ กำเริบขึ้นมาอีก

เมื่ออาการทั้งสองอย่างของเธอหายไป อาการอื่น ๆ ก็จะแสดงขึ้นตามลำดับ

แน่นอนว่าหากแองเจลิน่าเลิกเล่นแง่กับเขา ฮาร์วีย์ก็จะไม่รังเกียจที่จะจัดการกับปัญหาทั้งหมดให้เธอก่อนที่เธอจะรู้ตัวเสียอีก

ฮาร์วีย์หยิบมีดผ่าตัดขึ้นมาขณะที่เขาพูด ก่อนจะกรีดมันลงที่หลังของแองเจลิน่าเบา ๆ

เลือดร้อนระอุพุ่งออกมาจากบาดแผล ขณะที่เลือดไหลออกมา แองเจลิน่าก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าความร้อนรุ่มในหัวใจของเธอที่ค่อย ๆ สลายไป ร่างกายของเธอฟื้นตัวได้ในทันที

“ตอนนี้ฉันหายแล้วจริง ๆ เหรอ?”

เธอรู้สึกผ่อนคลายอย่างมากราวกับว่าเธอจะเริ่มออกกำลังกายได้ทันที

ในไม่ช้าเธอก็สรุปได้ว่าฮาร์วีย์ไม่ได้ปิดบังอะไรเธออีกแล้ว มันไม่น่าจะมีอาการอื่นหลงเหลืออยู่ในร่างกายของเธออีก

“คุณมีฝีมือนี่ คุณยอร์ก เป็นคนรักษาคำพูดเสียด้วย ปัญหาของฉันได้รับการแก้ไขสักที!

“ฉันเริ่มชอบคุณมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว!”

แองเจลิน่าไม่ใส่ใจที่จะใส่เสื้อผ้าของเธอกลับคืนและหันหลังไป ก่อนที่รูปร่างอันงดงามของเธอจะเผยออกมาให้เห็น เธอมองไปที่ฮาร์วีย์ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยตัณหา

“ทำไมเราสองคนไม่ทำข้อตกลงร่วมกันล่ะ?

“ไคท์ก็เป็นแค่เด็กผู้หญิงผอมแห้ง เธอไม่มีหน้าอกที่อวบอิ่มและเธอก็ไม่มีบั้นท้ายที่สวยงามด้วย เธอมีดีตรงไหน?

“ทำไมคุณไม่มาเป็นคนคุ้มกันของฉันแทนล่ะ? ฉันสัญญาว่าจะโอนหุ้นสามสิบเปอร์เซ็นต์ของเธอใน วอล์คเกอร์ คอร์ปอเรชั่นให้คุณ