บทที่ 1948

จัสตินรู้สึกอบอุ่นใจเพราะฮาร์วีย์อย่างเห็นได้ชัด

ท้ายที่สุดแล้วฮาร์วีย์ ยอร์กก็เป็นหัวหน้าสาขาที่แท้จริงของสาขาหลงเหมินแห่งมอร์ดู

พอจะกล่าวได้ว่าอนาคตของจัสตินอยู่ในกำมือของฮาร์วีย์

ฮาร์วีย์ยิ้มอย่างเฉยเมยและพูดว่า “รองหัวหน้าสาขาวอล์คเกอร์ คุณนี้มันไม่ได้เรื่องเลยจริง ๆ แต่ผมต้องขอชื่นชมในความสามารถของคุณในเรื่องของการปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ได้ไวและทำตามความปรารถนาของผู้อื่นได้เสมอ”

“ในเมื่อคุณพูดถึงขนาดนี้แล้ว ผมก็จะช่วยไคท์สักหน่อย”

“หวังว่าคุณจะยินดีเช่นกัน”

ฮาร์วีย์ยังคงไม่ยี่หระ เขารู้ดีว่าทำไมจัสตินถึงแสดงความเคารพต่อเขาทั้ง ๆ ที่อิจฉาอยู่ในใจ

นอกจากฮาร์วีย์จะเป็นหัวหน้าสาขาของหลงเหมินแล้ว ยังมีเหตุผลอีกประการหนึ่งนั่นคือการที่เขากำจัดลูคัส ฌอง แต่ก็ยังคงยืนอยู่ได้โดยไม่ได้รับบาดเจ็บ

พละกำลังของฮาร์วีย์ ยอร์กในการโจมตีลูคัส ฌองหนึ่งในหกเจ้าชายแห่งมอร์ดูนั้นก็เพียงพอที่จะแสดงความสามารถของเขาได้แล้ว

ฮาร์วีย์ไม่ได้ตั้งใจจะเยาะเย้ยคนฉลาดอย่างเขา เขากลับชื่นชมจัสตินมากกว่า

แน่นอนว่ามันคงเป็นเรื่องยากสำหรับจัสตินที่จะยอมละทิ้งความภาคภูมิใจของเขาต่อหน้าคนที่แย่งชิงตำแหน่งของตัวเองและเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเขา

เมื่อเห็นจัสตินทำตัวนอบน้อมเช่นนั้น หัวหน้าลีโอนาร์ด เบรย์ก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเอ่ยปากออกไปว่า “นายน้อยยอร์ก ก่อนหน้านี้ผมเห็นแก่ตัวมากเกินไป

“ผมกล้าไปท้าทายคุณทั้งที่ทักษะของผมนั้นอ่อนหัด แท้จริงแล้วผมไม่ได้ตระหนักถึงสถานะที่แท้จริงของคุณเลย!

“เมื่อคืนนี้ผมได้ไตร่ตรองถึงการกระทำของตัวเองแล้ว!

“ผมตัดสินใจแล้ว เพื่อแสดงความขอโทษอย่างสุดซึ้ง ผมจะมอบหุ้นในเบรย์ เทมเปิลให้คุณครึ่งหนึ่ง

“อันที่จริง ผมขอให้รองหัวหน้าสาขาวอล์คเกอร์มาที่นี่ในวันนี้ก็เพราะเรื่องนี้”