บทที่ 1951

“เหล่าราชาบอกไว้ว่าพวกเขาจะจงรักภักดีต่อคุณและทำตามที่คุณสั่ง

“สายของเราบอกว่าฮาร์วีย์มีความสามารถจริง ๆ

“แต่ท้ายที่สุดที่นี่ก็คือมอร์ดู ไม่ใช่เซาท์ไลท์ เขาไม่ควรที่จะอยู่ที่นี่

“เพียงแค่คุณออกคำสั่ง พวกเราก็จะฆ่าเขาทันที

“ไม่ว่าจะที่ไหน หรือเมื่อไหร่…”

ซากุระยิ้มขณะที่เธอพูด แม้รอยยิ้มของเธอจะอบอุ่นแต่คำพูดของเธอกลับทำให้มันค่อนข้างจะน่ากลัว

เฮกเตอร์เอื้อมมือออกไปลูบใบหน้าที่น่ารักของซากุระราวกับว่าเขากำลังสัมผัสสมบัติที่หายาก หลังจากนั้นครู่หนึ่งเขาก็ตอบว่า “พวกคุณชาวเกาะไม่ได้เรียนรู้ที่จะใช้อำนาจบ้างเหรอหลังจากที่อยู่ในประเทศ H มานานขนาดนี้แล้ว?

“ถ้าคิดแต่เรื่องฆ่าจะมีประโยชน์อะไร?

“ต้องเหมือนเล่นกับแมวจับหนูก่อนสิ คุณต้องเล่นกับเหยื่อของคุณจนกว่าจะพอใจก่อน เข้าใจใช่ไหม?”

ซากุระพยักหน้าขณะที่ฟังอย่างเชื่อฟัง

เฮกเตอร์หัวเราะและพูดอย่างใจเย็นว่า “คุณมิยาโมโตะ คุณรู้ไหมว่าผมชอบอะไรในตัวคุณมากที่สุด?

“การที่คุณแทบจะรอไม่ไหวที่จะฉีกฮาร์วีย์ หัวหน้าสาขาหลงเหมินคนใหม่ของมอร์ดู ให้เป็นชิ้น ๆ ไง

“คุณต้องการแก้แค้นให้กับลูคัสอย่างมาก

“แต่คุณไม่สามารถแม้แต่จะแสดงความรู้สึกที่แท้จริงของคุณต่อผม

“ผมต้องยอมรับว่าคุณเก่งเรื่องนี้มากกว่าผู้หญิงคนอื่น ๆ จริง ๆ”

ซากุระยิ้มให้เฮกเตอร์อย่างอบอุ่น

“นายน้อยทอมป์สันหมายถึงเรื่องอะไรเหรอคะ”

เฮกเตอร์หัวเราะออกมา จากนั้นเขาก็จับผมของซากุระแล้วกดหัวเธอไปที่เป้าของเขา

ใบหน้าของซากุระแดงก่ำ แต่เธอก็ยังพยายามทำหน้าที่ของตนให้เสร็จ