บทที่ 1973

คำพูดคำจาที่ไพเราะของเฮเซล มาโลนทำให้ดูราวกับว่าตัวตนของเธอในฐานะอินฟลูเอนเซอร์ทำให้เธอดูคล้ายกับพวกชนชั้นสูงของสังคม

สิ่งสำคัญที่สุดคือในขณะนั้นเธอรู้สึกหวาดกลัวมาก

แม้ว่าแกรี่ ดันเคนจะมีทักษะสูง แต่ก็มีคู่ต่อสู้มากมาย และทุกคนล้วนเป็นยอดฝีมือ

เฮเซลคิดว่ามันจะดีกว่าที่จะใช้เงินไม่กี่พันดอลลาร์เพื่อจัดการเรื่องนี้

“เฮเซล มาโลน? อินฟลูเอนเซอร์?”

เรียว อากาโนะมองอย่างเย้ยหยัน

“คนที่ทำตัวกระตุ้งกระติ้งบนอินเทอร์เน็ต คิดว่าฉันต้องเกรงใจเธอรึไง?

“อีกอย่าง ความทะนงตัวของเธอมันไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ เรื่องนี้มันมีแค่ถูกหรือผิดเท่านั้น

“ใครทำผิดต้องยอมรับผิด!

“ใครที่ตบฉันจะต้องชดใช้

“แค่คุกเข่าและขอโทษตอนที่ฉันยังอารมณ์ดีดีกว่า ฉันอาจพิจารณาทำสิ่งที่ผ่อนปรนกว่านี้เล็กน้อย”

“คุกเข่าขอโทษ?” แกรี่ยืดตัวตรงในทันที จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นและเหล่ไปที่เรียว อากาโนะ “นักดาบที่ดีที่สุดของชินดัน เวย์ โดโจในมอร์ดูงั้นเหรอ?

"ฉันจะบอกนายให้ ไม่ว่าจะถูกหรือผิดฉันก็จะจัดการเรื่องนี้อย่างแน่นอน!

“และลูกน้องขยะ ๆ ของพวกนายทั้งหมดจะต้องถูกฉันกำจัด!

“คืนนี้ ไม่ใช่แค่เราจะไม่ขอโทษ แต่น้องชายของนายจะต้องคุกเข่าและยอมรับความผิดของตัวเองด้วย

“ถ้าไม่เชื่อก็ให้คนของนายมาสู้กับฉันให้ตายกันไปข้างหนึ่ง

“ฉันอยากจะเห็นว่าระหว่างนาย นักดาบที่ดีที่สุดของชินดัน เวย์หรือฉัน แชมป์ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสานของประเทศ H แสนยิ่งใหญ่ ใครจะฝีมือดีกว่ากัน!”

แกรี่ค่อย ๆ หันร่างกายของเขาหลังจากที่เขาพูดจบ แกร๊ก แกร๊ก แกร๊ก เสียงกระดูกคอของแกรี่ดังขึ้นจากการจัดกระดูกคอตัวเอง

“ตั้งแต่ที่ฉันได้รับตำแหน่ง “แชมป์ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน” ฉันก็ไม่ได้ลงไม้ลงมือมานานแล้ว...

“ถ้านายอยากบังคับให้ฉันแสดงให้นายเห็นว่าฉันมีฝีมือขนาดไหน ฉันก็ขอแนะนำให้นายเตรียมโลงศพเอาไว้ได้เลย…”