บทที่ 1982

มิวะ ฟูจิฮาระแสดงความดูถูกเหยียดหยามอย่างถึงที่สุดขณะที่เธอชี้ไปที่จมูกของฮาร์วีย์ ยอร์ก “พอเขาอยู่ในเมืองเล็ก ๆ อย่างบัควู้ดไม่รอด เขาก็ตัดสินใจมาที่มอร์ดู” มิวะเอ่ยออกมาอย่างเย็นชา

“เขาเกาะครอบครัวของเธอกิน และยังใช้ให้เธอหางานเขาด้วย!

“ฉันได้ยินมาว่าเขาอยากจะเข้ามาอาศัยอยู่ในวิลล่าที่ครอบครัวเธอซื้อ!

“ฉันยังได้ยินมาว่าเขาหน้าด้านขนาดไหน!”

มิวะชี้ไปที่วิลล่าหมายเลข 1 ซึ่งอยู่ไม่ไกล

“ทุกคนในมอร์ดูรู้ว่าวิลล่าหลังแรกเป็นของตระกูลลินช์ มันเป็นทรัพย์สินของเบนจามิน ลินช์ ผู้บังคับบัญชาสูงสุดของมอร์ดู!

“แต่ผู้ชายคนนี้กลับบอกว่าวิลล่าหลังนั้นเป็นของเขางั้นหรอ?

“แค่จนเฉย ๆ ก็ไม่เป็นไรหรอก

“แต่การที่จนแล้วไม่รู้จักเจียมตัว มันน่าอายกว่ากันเยอะ!”

มิวะกำลังชี้ไปที่หน้าของฮาร์วีย์ในขณะที่ด่าทอเขาไปด้วย

เหล่าอินฟลูเอนเซอร์รอบตัวเธอเต็มไปด้วยความรังเกียจหลังจากมองไปที่ฮาร์วีย์

พวกเขาเคยพบกับพวกขี้แพ้แบบนี้มามากแล้วในระหว่างการถ่ายทอดสด คนพวกนี้ขอให้พวกเขาเต้นและร้องเพลงหลังจากบริจาคเงินเพียงไม่กี่สตางค์ พวกเขาคิดว่าพวกเขาเป็นใคร?

คนขี้แพ้อย่างฮาร์วีย์ที่อยู่ตรงหน้าพวกเขา ก็ไม่ต่างอะไรกับพวกที่พวกเขาเจอตอนถ่ายทอดสด

อีวอนน์ ซาเวียร์ทนไม่ได้อีกต่อไปแล้ว เธอต้องการที่จะแก้ต่างให้กับฮาร์วีย์ แต่เขากลับยกมือห้ามเธอ

ละครฉากนี้มุ่งเป้าไปที่ฮาร์วีย์อย่างชัดเจน

เคลลี่ มาโลนอาจไม่รู้ว่านี่คือผลงานชิ้นเอกที่รังสรรค์โดยจูน ลีและเฮเซล มาโลน

ในเมื่อเรื่องราวเป็นเช่นนี้ ฮาร์วีย์ก็ไม่รังเกียจที่จะเล่นไปตามบทละครของสองแม่ลูกไปอีกระยะหนึ่ง

มิวะรู้สึกยินดีเมื่อเห็นพฤติกรรมของฮาร์วีย์ เธอคิดว่าฮาร์วีย์คงพูดไม่ออกหลังจากถูกเธอด่าไปหลายประโยค