บทที่ 1986

ในขณะนี้เฮเซล มาโลนมองไปที่แกรี่ ดันเคนโดยไม่รู้ตัว

“คุณยังเป็นหนึ่งในเยาวชนที่มีพรสวรรค์ระดับแนวหน้าของประเทศ H คุณเองก็คงไม่ได้ต่างอะไรกับหัวหน้าสาขาหลงเหมินคนใหม่ของมอร์ดูนักร้อง

“คนได้พบกับหัวหน้าสาขาด้วยตัวเองบ้างหรือยัง?”

“ยังเลย” แกรี่ตอบอย่างใจเย็น

“ถ้าผมอยากพบเขา ผมจะท้าดวลกับเขาที่สาขาหลงเหมินแห่งมอร์ดู

“แต่ผมกังวลว่าตัวเองอาจดูหมิ่นหลงเหมินมากเกินไป พลั้งเผลอทำร้ายเขาเข้า”

แกรี่พูดด้วยน้ำเสียงไม่ใส่ใจ ในสายตาของเขา เขาเป็นเพียงคนเดียวเท่านั้นที่มีความสามารถในระดับแนวหน้าของประเทศ H

หัวหน้าหลงเหมินสาขามอร์ดูเทียบอะไรกับเขาไม่ได้เลย!

เฮเซลและเหล่าอินฟลูเอนเซอร์คนอื่นตกตะลึง

“นายน้อยดันเคน คุณนี่คุณกำลังจะบอกว่าหัวหน้าสาขาคนใหม่เทียบอะไรกับคุณไม่ได้งั้นหรือ?”

“พวกคุณลืมไปแล้วหรือว่าจัสติน วอล์คเกอร์ปฏิบัติต่อผมยังไง?”แกรี่ตอบอย่างใจเย็น

เฮเซลคล้อยตามในทันที

นั่นเป็นเรื่องจริง จัสติน รองหัวหน้าหลงเหมินสาขามอร์ดูค่อนข้างยำเกรงต่อแกรี่

จากเหตุการณ์นั้นก็เพียงพอแล้วที่จะพิสูจน์สถานะและอำนาจของแกรี่

หลังจากได้ยินเฮเซลพูดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างละเอียด สาวกของหลงเหมินก็ตกใจเช่นกัน

หนึ่งในนั้นจับมือกันด้วยความชื่นชมในขณะที่เขาอุทานว่า “ผมคิดอยู่เสมอว่าหัวหน้าสาขาคนใหม่ของเราคือฮีโร่ที่อายุน้อยที่สุด ไม่คิดเลยว่านายน้อยดันเคนจะมีพลังเช่นนี้ด้วย!

“หลงเหมินสาขามอร์ดูจะจัดงานเลี้ยงอาหารค่ำในสัปดาห์หน้า จากนั้นหัวหน้าสาขาจะแสดงตัวอย่างเป็นทางการ

“ถ้ามีโอกาส คุณอาจเข้าร่วมงานเลี้ยงและพบกับเขาได้เหมือนกันนะ นายน้อยดันเคน

“บางทีเพราะคนอาจจะถูกชะตากัน พูดจากันถูกคอ?”