บทที่ 1999

“บอกมาตามตรงเลยดีกว่า คุณจงใจอวดวิลล่าหมายเลข 1 ของคุณให้มิวะ ฟูจิฮาระเห็นล่ะสิท่า เพราะคุณต้องการให้เหล่าอินฟลูเอนเซอร์ก็มีชื่อเสียงมากมายยอมพลีกายให้คุณ ใช่ไหม?”

“แถมคุณยังบอกว่าจะขึ้นบัญชีดำเธออีก! คุณอยากให้เธอเข้าหาคุณและมาพูดคุยกับคุณใช่หรือเปล่า!”

อีวอนน์หรี่ตาและเดินไปรอบ ๆ ห้องราวกับว่าเธอกำลังค้นหาหลักฐานของอาชญากรรม

ฮาร์วีย์รู้สึกว่าสิ่งที่เธอทำนั้นไร้สาระสิ้นดี ถ้าแมนดี้มาและพยายามตรวจสอบหา "หลักฐานทางคดี" ของเขาก็ดูสมเหตุสมผลอยู่ แต่อีวอนน์กำลังทำอะไรอยู่กันแน่?

เขาถอนหายใจและพูดทันทีว่า “อีวอนน์ คุณก็รู้จักผมดี ผมเกลียดคนต่างชาติที่สุด แล้วผมจะสนใจมิวะ ฟูจิฮาระได้ยังไง?”

"ไม่ต้องห่วงหรอกนะ ระหว่างเราไม่มีอะไรเกิดขึ้นแน่นอน”

“หยุดทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ได้แล้ว”

ฮาร์วีย์รู้ดีว่าอีวอนน์รู้อยู่เต็มอกในความจริงที่ว่าเขาจะไม่มีวันคบหากับมิวะ ฟูจิฮาระ

อีวอนน์ค่อนข้างหึงหวงเพราะมิวะ แต่ถึงอย่างนั้นคน ๆ นั้นกลับไม่ได้สังเกตเห็นความหึงหวงของเธอเลย

ดังนั้นความขุ่นข้องหมองใจระหว่างอีวอนน์และฮาร์วีย์ก็ยิ่งน่าอึดอัดมากขึ้นไปอีก

อีวอนน์ย่นจมูกด้วยความไม่พอใจ “ซีอีโอยอร์ก หมายความว่ายังไงที่บอกว่าฉันทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่?”

“ฉันมีเบอร์โทรศัพท์ของพี่สะใภ้นะ เธอเคยบอกฉันว่าถ้าคุณมาที่มอร์ดู ฉันต้องช่วยเธอจับตาดูคุณและกันไม่ให้คุณไปยุ่งกับผู้หญิงคนอื่น”

“ฉันจะโทรหาเธอเดี๋ยวนี้เลย แล้วมาดูกันว่าเธอจะเชื่อคุณไหม?”

ฮาร์วีย์รู้สึกปวดหัว “อย่า อย่า อย่า จะทำให้อะไรมันไปไกลขนาดนั้นเลย”

แม้ว่าเขาจะรู้ว่าแมนดี้จะเชื่อในตัวเขา แต่หากลิเลียนแม่ยายของเขารู้เรื่องนี้ เขาคงหนีไม่พ้นต้องประสบกับปัญหาใหญ่

อีวอนน์เชื่อว่าฮาร์วีย์เป็นผู้บริสุทธิ์...

แต่เมื่อเธอนึกถึงสิ่งที่มิวะทำสิ่งที่เธอก็อยากทำแต่กลับใจไม่กล้าพอ เธอก็รู้สึกโกรธ

เธอรู้สึกว่าเธอจำเป็นต้องใช้โอกาสนี้เพื่อเตือนฮาร์วีย์