บทที่ 2007

ฮาร์วีย์ตบมือแล้วพูดนิ่ม ๆ ว่า “ทุบเลย!”

ทุบ!

ไทสันยกไข่มุกเก้ามังกรในมือทันทีและทุ่มมันลงกับพื้นโดยไม่รีรอปฏิกิริยาของคนอื่น

แคร๊ก!

ไข่มุกเก้ามังกรที่เพิ่งถูกประมูลไปหลายพันล้านดอลลาร์แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย แต่น่าแปลกใจที่มีเม็ดยาสีดำไหลออกมา

ใบหน้าของเฮกเตอร์เปลี่ยนสีอย่างกะทันหันและดูน่าเกลียดทันทีที่เขาเห็นเม็ดยาสีดำนั้น

ไม่เพียงแต่เขา แต่ทุกคนในที่เกิดเหตุต่างตกตะลึง

ทำไมถึงมีเม็ดยาสีดำอยู่ในไข่มุกเก้ามังกร?

ไทสันหยิบยาเม็ดนั้นขึ้นมาอย่างระมัดระวังและส่งมันให้ฮาร์วีย์ด้วยความเคารพ

ฮาร์วีย์รับมันมาโยนเล่นในมือแล้วพูดกับทุก ๆ คนว่า “มีใครเอาสุนัขเข้าไปในโรงประมูลไหม? ถ้ามี ผมขอยืมหน่อยได้ไหม?”

หลายคนงงงวยเมื่อได้ยินคำพูดของฮาร์วีย์

สีหน้าของเฮกเตอร์มืดลง เขาตะโกนอย่างโมโห “ยอร์ก นายกำลังจะทำอะไร?!”

ฮาร์วีย์ตอบอย่างเฉยเมยว่า “ก็จะเอาสิ่งนี้ให้หมากินไง

“เท่าที่ผมรู้มา สิ่งที่เรียกว่าไข่มุกเก้ามังกรนี้เป็นเพียงสิ่งประดิษฐ์

“ในอดีต จักรพรรดิฉินแห่งราชวงศ์ฉินส่งซิอุสดราไปต่างประเทศเพื่อค้นหายาอายุวัฒนะในตำนาน หลังจากที่ซิอุสดราทำภารกิจสำเร็จเขาก็ได้ผนึกยาอายุวัฒนะไว้ในไข่มุกเก้ามังกร

“น่าเสียดายที่ราชวงศ์ฉินล่มสลายเมื่อเขากลับมา บ้านเมืองกลียุค

“ดังนั้นไข่มุกเก้ามังกรจึงได้หายไปพร้อมกับซิอุสดรา

“ในเมื่อตอนนี้ไข่มุกเก้ามังกรที่สูญหายไปนับพันปีถูกค้นพบแล้ว และยาอายุวัฒนะในตำนานก็อยู่ในนั้น…

“ผมเลยอยากรู้จริง ๆ ว่าสิ่งที่เรียกว่ายาอายุวัฒนะนี้จะดีจริงอย่างที่ตำนานกล่าวไว้หรือไม่

“สุนัขจะเป็นอมตะไหมถ้าผมให้มันกินยาเม็ดนี้?”

ผู้คนต่างเงียบกับคำพูดของฮาร์วีย์ในขณะที่พวกเขาตกตะลึงอย่างสมบูรณ์

บ้าไปแล้ว!