บทที่ 2025

“ถ้าคุณบอกว่าผมไม่มีสิทธิ์ที่จะทำเช่นนั้น ผมเชื่อว่าในไม่ช้าคุณจะได้รับเอกสารทางกฎหมายจากผมแน่นอน

“เพราะนี่ถือว่าคุณกำลังจำกัดสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานอยู่”

ฮาร์วีย์ยิ้มจาง ๆ จากนั้นก็ยกถ้วยกระดาษบนโต๊ะขึ้นจิบอย่างไม่ไยดี

คริสตันพิเคราะห์ฮาร์วีย์และกัดฟันพูด “ไม่แปลกใจเลยสำหรับอาชญากรเจ้าปัญญา นายรู้เรื่องกฎหมายของประเทศนี้ดีทีเดียว!

“แต่ในเมื่อนายรู้กฎหมายดีขนาดนี้ แล้วทำไปทำไม?!

“ฉันจะขอบอกนายไว้เลยนะ ว่าหลักฐานที่มีชัดเจนพอที่จะมัดตัวนายได้! นายไม่มีทางออกไปจากที่นี่ได้หรอก ต่อให้รู้กฎหมายมากขนาดไหน!

“อย่าคิดว่าฉันจะปกป้องนายเพราะเห็นแก่หน้าลูกพี่ลูกน้องของฉัน!

“นอกจากจะไม่ปกป้องนายแล้ว ฉันจะพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้นายได้รับโทษอย่างสาสม!

“วิธีนี้เท่านั้นที่ฉันจะใช้สำหรับการแสดงความเคารพต่อกฎหมาย!”

คริสตันทำตัวสูงส่งและทรงพลังเพียงเพื่อหยุดไม่ให้ฮาร์วีย์มาพึ่งพาเขา

แต่ทุกอย่างก็เหมือนก่อนหน้านี้ ฮาร์วีย์ทำเพียงแค่หัวเราะ

“ไม่ใช่ว่าผมจะหยามเกียรติคุณหรอกนะ หัวหน้าหน่วยคริสตัน แต่คุณปกป้องผมไม่ได้หรอก

“ผมบอกแล้วไงว่าผมจะโทรศัพท์”

“เฮ้ เฮ้ เฮ้ นายคิดว่าฉันปกป้องนายไม่ได้งั้นเหรอ? พูดเหมือนตัวเองมีดีอะไรอย่างนั้น!”

คริสตันหัวเราะอย่างโกรธเกรี้ยว

“ถ้างั้นก็โทรซะ! ฉันจะดูซิว่าใครจะมาปกป้องนายได้!”

คริสตันโยนโทรศัพท์ของเขาไปให้ฮาร์วีย์

เขารู้สึกไม่เชื่อ ไม่ว่าคนในประเทศนี้จะร่ำรวยแค่ไหน ก็ไม่มีอะไรที่คนพวกนั้นจะทำในที่อย่างมอร์ดูได้

ช่างน่าขัน!

ฮาร์วีย์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโดยไม่พูดอะไรอีก จากนั้นก็กดหมายเลขที่เรียงกันได้อย่างสละสลวย

หลังจากเกิดเสียงบี๊บครบสามครั้ง ปลายสายก็รับ

"นี่ใคร?"

“ผมเอง” ฮาร์วีย์ตอบพร้อมกับหัวเราะเล็กน้อย

“อรุณสวัสดิ์ นายท่านลินช์”