บทที่ 2057

ฮาร์วีย์ ยอร์กและอีวอนน์ ซาเวียร์ต่างพูดไม่ออก

สถานการณ์ตอนนี้เลวร้ายที่สุด พายุกำลังจะมา

แต่แล้วก็มีคนล็อกล้อรถพวกเขา

ทั้งสองหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด

ฮาร์วีย์หยิบใบสั่งขึ้นมาและสำรวจมัน

“ใบสั่งจากเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของเบรย์ เทมเปิล

“แค่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็สามารถล็อกรถคนอื่นและออกใบสั่งตามใจชอบได้แล้วเหรอ? พวกเขาคิดว่าพวกเขาเป็นหัวหน้าผู้ตรวจการหรืออะไร?”

ฮาร์วีย์ต้องการที่จะโทรหาหัวหน้าลีโอนาร์ด เบรย์แต่แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าเขาไม่มีเบอร์โทรศัพท์ของลีโอนาร์ด

ในขณะนั้นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย ที่ดูเหมือนจะอายุราว ๆ สี่สิบ สองคนก็เดินมาทางทั้งสองด้วยความเย่อหยิ่งพร้อมกับคาบบุหรี่ที่ปาก

ทั้งคู่สวมหมวกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย พวกเขามองฮาร์วีย์และอีวอนน์ตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาที่ดูถูก

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยต่างแสดงท่าทีดูถูกเหยียดหยามเมื่อเห็นฮาร์วีย์ เห็นได้ชัดว่าพวกเขาคิดว่าฮาร์วีย์เป็นเพียงคนจนกระจก ๆ

ทว่าเมื่อพวกเขาเห็นอีวอนน์ แววตาของพวกเขาก็เป็นประกายทันที

ผู้หญิงที่น่าหลงใหลคนนี้สวยกว่าอินฟลูเอนเซอร์และคนดังที่มีชื่อเสียงที่พวกเขาเคยเห็นมาก่อนอย่างน้อยร้อยเท่า

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยที่ผมสั้นเดินไปข้างหน้าและพ่นควันบุหรี่ใส่อีวอนน์ จากนั้นเขาก็มองเธอขณะที่เอนตัว

“นี่รถคุณเหรอครับคุณผู้หญิงคนสวย?”

“ใช่ กรุณาปลดล็อกด้วย เรามีธุระด่วนที่จะต้องไปจัดการ

“นี่ค่าปรับแปดสิบดอลลาร์ค่ะ”

อีวอนน์ไม่มีเจตนาที่จะเอาเรื่องใด ๆ เธอยื่นเงินแปดสิบกว่าดอลลาร์จากกระเป๋าถือโดยไม่ลังเล

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหัวเราะออกมาพร้อมกับควันบุหรี่ก่อนที่จะสำรวจอีวอนน์ตั้งแต่หัวจรดเท้าอีกครั้ง

“หมายความว่ายังไงเหรอครับคุณผู้หญิง? คุณคิดว่าพวกเราเป็นขอทานเหรอ? คุณจะใช้เงินไล่เราไปอย่างนั้นเหรอ?”

อีวอนน์หยิบเงินอีกปึกหนึ่งออกมาแล้วโยนมันลงกับพื้น

“เท่านี้พอไหม?” อีวอนน์ถามอย่างเย็นชา