บทที่ 2087

“พวกเขาโกง?!”

“ไม่แปลกใจเลยที่ฉันต้องเสียเงินไปนับสิบล้านเยนในเวลาเพียงหนึ่งสัปดาห์ที่มาที่นี่!”

"ฉันก็เหมือนกัน! นอกจากเงินสองสามแสนเยนที่ฉันชนะในวันแรก ฉันก็สูญเสียเงินมากขึ้นทุกวัน!”

“ฉันคิดว่าตัวเองโชคไม่ดี! แต่ไม่คิดว่าพวกเขาจะโกงแบบนี้!”

“แถมฉันชวนเพื่อนมาที่นี่อีก! ที่นี่ไม่น่าเชื่อถือสักนิด! ฉันจะไม่มาที่นี่อีกแล้ว!”

“ก็เขาทำเหมือนเราเป็นคนโง่!”

“ฉันจะเอาเงินคืน!”

นักพนันหลายคนเต็มไปด้วยความโกรธอย่างที่สมควรจะเป็นเช่นนั้น พวกเขาคำรามอย่างโกรธเกรี้ยวขณะที่วิ่งตามซากุระไป

“เอาเงินของเราคืนมา! จ่ายมาซะ!”

ซากุระโกรธจนแทบกระอักเลือด เธอเบียดผ่านฝูงชนด้วยความยากลำบากและรีบต่อสายโทรศัพท์ออกไป

“ฮาร์วีย์อยู่ไหน? เขาไปไหนแล้ว!?”

“คุณมิยาโมโตะ! มีเรือยอทช์ลำหนึ่งแล่นออกไปในน่านน้ำสากล ชายคนนั้นนำชิปทั้งหมดไปแล้ว! กว่าเราจะรู้ตัวเขาก็จากไปแล้ว!”

ซากุระเดือดดาลด้วยความโกรธ

"โทรหาเขา! โทรหาเจ้าชายเทอร์รี่เดี๋ยวนี้!” ซากุระกรีดร้อง

“บอกเขาว่าฮาร์วีย์จะไปปรากฏตัวที่ท่าเรือ!

“เขารู้ว่าจะทำอะไรได้ดีกว่าฉัน!”

…

ในขณะเดียวกัน เรือยอทช์สุดหรูก็แล่นไปตามเกลียวคลื่นในกลางดึก

ไอเดนและราเชลยืนอยู่ต่อหน้าฮาร์วีย์ด้วยความยำเกรง

ดวงตาของพวกเขากระตุกเมื่อเห็นชิปมูลค่าหลายพันล้านเยนถูกโยนลงข้างโต๊ะอย่างไม่แยแส

“ไอเดน พรุ่งนี้นำชิปพวกนี้ไปขายในราคาต่ำที่ตลาดมืด” ฮาร์วีย์สั่ง

ไอเดนตัวแข็ง