บทที่ 2143

เมื่อเห็นใบหน้าซีดเซียวของ คุณหนูทอมป์สัน ฮาร์วีย์รีบเอื้อมมือไปกดที่หน้าอกของเธอ จากนั้นเขาก็เป่าลมเข้าไปในปากของเธอสองสามครั้งโดยไม่สนใจว่าการกระทำของเขาอาจดูไม่เหมาะสมเพียงใด

ฟู่วววว!

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ผู้หญิงคนนั้นก็ส่งเสียงร้องออกมาเล็กน้อยก่อนที่จะไออย่างหยุดไม่ได้

เธอไอออกมาอีกครั้ง และมีเลือดไหลออกมาจากริมฝีปากของเธอ แต่เธอก็กลับมาหายใจได้ตามปกติและพ้นขีดอันตรายในที่สุด

ฮาร์วีย์ถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเห็นเช่นนั้น จากนั้นเขาก็ยืนขึ้นและหันไปหาพ่อบ้านทอมป์สัน

"เอาล่ะ! เท่านี้ก็ไม่เป็นไรแล้ว

“ในเมื่อเป็นอย่างนี้แล้วคุณก็ควรพาเธอไปโรงพยาบาลเพื่อตรวจร่างกายในตอนที่รถพยาบาลมาถึง

“อีกอย่าง ถ้าเธอหายป่วย ก็อย่าปล่อยให้เธอขับรถเร็วแบบนี้เอง ถ้าเธอไม่รู้วิธีควบคุมรถที่มีแรงม้าสูง เธอก็จะประสบอุบัติเหตุแบบนี้ได้ง่าย ๆ”

“เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว! ขอบคุณคุณมาก!”

พ่อบ้านทอมป์สันพยักหน้าซ้ำ ๆ หัวของเขาขยับขึ้นลงไม่หยุด ความคิดที่เย่อหยิ่งและสูงส่งที่เขาแสดงต่อฮาร์วีย์เมื่อครู่หายไปนานแล้ว

พ่อบ้านทอมป์สันนึกถึงวิกฤตที่พึ่งผ่านพ้นมาได้อย่างหวุดหวิด แต่ยังรู้สึกหวาดกลัวอยู่

ฝูงชนโห่ร้องเสียงดังเมื่อเห็นคุณหนูทอมป์สันกลับมามีสติอีกครั้ง

หญิงสาวที่เคยดูถูกฮาร์วีย์ก่อนหน้านี้เริ่มชื่นชมในตัวเขา

ท่ามกลางสถานการณ์เสี่ยงตาย ฮาร์วีย์เสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาไม่รู้จักด้วยซ้ำ เขาเป็นสุภาพบุรุษอย่างแท้จริง!

แดเนียลที่กำลังหัวเราะชะงักไปทันที เขารู้สึกเหมือนถูกปิดปาก ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเปลี่ยนไปเป็นไม่พอใจและหวาดกลัว

แม้ว่าฮาร์วีย์จะไม่ได้มองตรงมาที่เขา แต่แดเนียลก็ค่อนข้างหวาดกลัว

เขาล้มเหลวในการแสดงทักษะของตัวเอง ขัดขวางฮาร์วีย์จากการช่วยเหลือคนอื่นให้สำเร็จ ตระกูลทอมป์สันอาจถือว่าแดเนียลมีส่วนรับผิดชอบในการกระทำที่เลินเล่อของเขาด้วยซ้ำ

แดเนียลนึกอยากจะเอาหัวโขกพื้นให้ตายกันไปข้างหนึ่ง

“คุณครับ คุณทิ้งข้อมูลติดต่อไว้ได้หรือเปล่า? ตระกูลทอมป์สันจะตอบแทนคุณอย่างดีเลยทีเดียว”

พ่อบ้านทอมป์สันสั่งให้ผู้คุ้มกันอุ้มคุณหนูทอมป์สันขึ้นจากพื้น หลังจากนั้นเขาก็หันไปพูดกับฮาร์วีย์ด้วยความเคารพ