บทที่ 218

ก่อนที่แมนดี้จะพูดอะไรออกมา ลิเลียนก็ขัดจังหวะ

“ฮาร์วีย์ อย่างน้อยนายควรจะมีเหตุผลพอที่จะตำหนิคนอื่นได้จริงไหม? โควีย์คอยคุ้มครองตระกูลของเรา แซ็คจะได้อะไรถ้ามันเกิดขึ้น?” ลิเลียนล้อเลียนฮาร์วีย์

“เป้าหมายของเขาคือการไล่แมนดี้ออกจากซิมเมอร์” ฮาร์วีย์ตอบพร้อมด้วยขมวดคิ้ว

“ช่างเป็นเรื่องตลก! ถ้าเขากำจัดแมนดี้ใครจะเป็นคนจัดการโครงการนี้ แซ็คก็ไม่ได้โง่ทำไมเขาถึงทำแบบนั้นกับลูกพี่ลูกน้องของเขา?”

“เลิกบ้าจี้ได้แล้ว นายคงจัดฉากเพื่อหลีกเลี่ยงการหย่าร้าง นายมันน่ารังเกียจ!”

“ฉันเบื่อจะพล่ามกับนายแลเว ไสหัวไปซะ!”

ลิเลียนปฏิเสธที่จะเชื่อในสิ่งที่ฮาร์วีย์พูดและพยายามตำหนิฮาร์วีย์ในสิ่งที่เกิดขึ้น

“ตระกูลซิมเมอร์สจะไม่สนใยคนที่มีความคิดที่น่ารังเกียจเช่นนี้ดังนั้นไสหัวไปซะ ฉันยังสงสัยว่าทำไมคุณยายซิมเมอร์ถึงพาคุณเข้ามา” ซีนเธียร์เข้าร่วมเพื่อทำให้ฮาร์วีย์อับอาย

“ไปซะฮาร์วีย์” แมนดี้พูดด้วยท่าทางผิดหวังขณะที่เธอก็เริ่มเชื่อว่าฮาร์วีย์มีอะไรเกี่ยวข้องกับมัน

ฮาร์วีย์มองแมนดี้และถอนหายใจเมื่อเขารู้ว่าอธิบายไปจะไม่ได้ผลดีในตอนนี้ ดูเหมือนว่าเขาจะต้องขอความช่วยเหลือไปพักพิงที่อีวอนน์อีกครั้ง จากนั้นเขาก็ทิ้งความรู้สึกผิดหวังไว้

***

ในคืนนั้น แซ็คเดินไปมาและถือโทรศัพท์มือถือของเขา เขารู้สึกตื่นเต้น

หน้าจอของเขาแสดงรายชื่อติดต่อของแชดไว้ เขาจะได้รับข้อมูลทุกอย่างด้วยการโทรเพียงครั้งเดียว แต่เขาลังเล

‘ถ้าเกิดอะไรขึ้นละ? จะเกิดอะไรขึ้นถ้าแชดมีปัญหาล่ะ? ’แซ็คกังวล

หลังจากลังเลอยู่ประมาณหนึ่งชั่วโมงในที่สุดเขาก็อดไม่ได้และโทรหาแชด

ไม่มีคนรับสาย

แซ็คตกใจไปชั่วขณะก่อนที่เขาจะแสดงท่าทางเจ้าเล่ห์และมีแผนในขณะที่เขาคิดว่าคนอย่างแชดจะไม่หลับเร็วขนาดนั้นเขาคิดว่าแชดน่าจะ “ทำธุระของเขาอยู่” ในขณะนี้

หลังจากคิดอย่างนั้นแซ็คก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก