บทที่ 2175

ฮาร์วีย์ ยอร์กกดหมายเลขโทรศัพท์โทรออก

ไม่นานโยนา ลินช์ก็มาถึงพร้อมกับคนที่เธอไว้ใจที่สุด และแพทย์ประจำตระกูลลินช์อีกสองสามคน

ฮาร์วีย์อธิบายสถานการณ์สั้น ๆ และบอกให้โยนาส่งซีนเธียร์ ซิมเมอร์และแมนดี้ ซิมเมอร์ไปที่สนามบินนานาชาติมอร์ดู เนื่องจากออสการ์ อาร์มสตรองกำลังจะมาถึง

ฮาร์วีย์จะวางใจได้ก็ต่อเมื่อออสการ์ตรวจสุขภาพของสองสาวอย่างละเอียดแล้วเท่านั้น

ไอเดน บาวเออร์โทรตามโยนาให้มาพาแมนดี้และซีนเธียร์ไป

“หัวหน้าสาขา เราได้รับการยืนยันตำแหน่งของเรือสำราญแล้ว สมาชิกหลงเหมินได้พบคุณหนูวอล์คเกอร์แล้วด้วย

“เราไปถึงได้ทันท่วงที โชคดีที่คุณหนูวอล์คเกอร์สบายดี

“แต่คุณมิยาโมโตะหนีไปได้! ผมขอโทษที่ไร้ความสามารถ”

หลังจากได้ยินว่าไคท์ วอล์คเกอร์ไม่เป็นอะไร ฮาร์วีย์ก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่

“ไม่เป็นไร ตราบใดที่เธอไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว

“ส่งไคท์ไปที่สนามบิน ให้ออสการ์ตรวจอาการของเธอด้วย”

หลังจากฮาร์วีย์วางสาย เขาก็เดินไปหาทาโร่ อากาโนะโดยไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ บนใบหน้า

“ซากุระอยู่ที่ไหน?” ฮาร์วีย์ถามอย่างใจเย็น

ใบหน้าของทาโร่เปลี่ยนสีไปอย่างสิ้นเชิง ร่างกายของเขาสั่นสะท้านเมื่อเขามองเข้าไปในนัยน์ตาของฮาร์วีย์

“ผมจะบอก! ผมจะบอก!”

ทาโร่พร้อมที่จะขายซากุระจนหมดเปลือกยังไม่ลังเล

"คุณมิยาโมโตะกำลังมุ่งหน้าไปยังโรงแรมพอทโฮล!

“นายน้อยทอมป์สันกำลังต้อนรับแขกของเขาที่นั่น!

"คุณมิยาโมโตะกลัวคุณแก้แค้นเธอ เธอรู้ว่ามีเพียงนายน้อยทอมป์สันเท่านั้นที่สามารถปกป้องเธอได้”

ฮาร์วีย์หรี่ตาเล็กน้อย

“โรงแรมพอทโฮล?”

"ใช่ เป็นอาคารแลนด์มาร์คในเขตชานเมืองของมอร์ดูที่เพิ่งก่อตั้งขึ้น

“โรงแรมแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นใกล้กับบ่อน้ำพุร้อนที่ผุดขึ้นในเหวลึก มีมูลค่าการลงทุนนับแสนล้านดอลลาร์!

“นอกจากนี้ เจ้าของโรงแรมแห่งนี้ยังเป็นลูกพี่ลูกน้องของเฮกเตอร์อีกด้วย!”