บทที่ 2201

“ใจเย็น ๆ ค่ะคุณพี่ทอมป์สัน” เชอริลตอบช้า ๆ หลังจากที่ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

“เราไม่ได้แพ้ฮาร์วีย์เพราะเขาเก่งกว่า แต่เขามาพร้อมกับกองกำลังและเราเพียงแค่ไม่ทันได้ตั้งตัว

“เราแพ้เพราะเราประมาทเท่านั้น!

“ฉันได้ยินเกี่ยวกับเขามาหมดแล้ว มันมีเหตุผลว่าทำไมครั้งนี้เขาถึงสามารถระดมคนได้มากมายขนาดนั้น!

“ชายคนนั้นดูเหมือนจะมีความสามารถพิเศษบางอย่าง เขาแก้ไขปัญหาฮวงจุ้ยในคฤหาสน์ของเบนจามิน และยังช่วยหลานสาวที่รักของผู้อาวุโสฮอแรน…

“เพราะความสามารถเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านั้น เขาจึงได้รับการสนับสนุนจากคนเหล่านั้น!

“อย่างไรก็ตาม คนเราไม่สามารถเป็นหนี้บุญคุณใครไปตลอดไปได้! คุณพี่ทอมป์สันน่าจะรู้เรื่องนี้ดีที่สุด

“ลูกเขยที่แต่งเข้าครอบครัวภรรยาตนเองอย่างเขาเชื่อจริง ๆ เหรอว่าเขาจะสามารถเหยียบย่ำพวกเราได้เพียงเพราะการช่วยเหลือเล็ก ๆ น้อย ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาไม่มีจุดยืนในมอร์ดูเป็นของตัวเองด้วยซ้ำ?

“เขาก็แค่โชคดีเท่านั้น!”

จากนั้นเชอริลก็หายใจเข้าลึก ๆ

“ฮาร์วีย์ไม่เพียงแต่ทำให้ตระกูลซาเวียร์แห่งโวลซิ่งไม่พอใจเท่านั้น แต่เขายังต่อต้านตระกูลทอมป์สันอีก

“เขายังยั่วยุชินดัน เวย์แห่งประเทศหมู่เกาะด้วย!

“เขาทำให้พระอินเดียโกรธด้วย!

“ไม่ว่าเราจะมองอย่างไร มันก็เป็นแค่เรื่องของเวลาก่อนที่เขาจะจบเห่!”

เมื่ออลิซฟังการชี้แจงของเชอริล เธอก็รู้สึกโล่งใจ

จริงอย่างที่เชอริลกล่าว ฮาร์วีย์สามารถประสบความสำเร็จได้เพียงเพราะโชคช่วยและหนี้บุญคุณเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น

แต่หากไม่มีพลังที่แท้จริงและภูมิหลังที่มั่นคง คน ๆ หนึ่งจะสามารถพึ่งพาหนี้บุญคุณของตัวเองได้สักกี่ครั้ง?

หนึ่งครั้ง? สองครั้ง?

หลังจากที่ตระหนักถึงข้อเท็จจริงนี้ อลิซก็ฟื้นคืนความสงบเรียบร้อยของตัวเองในทันที

เธอเดินไปที่หน้าต่างและมองไปที่หน้าผาที่อยู่ไกลออกไป

“ฉันไม่สนหรอกว่าเขาจะโชคดีหรือใช้แต้มบุญทั้งหมดของเขา แต่เธอควรจะรู้ว่า…

“เขาจะต้องชดใช้ที่ทำลายชื่อเสียงของฉัน!

“เขาจะต้องตาย!”

เชอริลหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์