บทที่ 2216

“พวกคุณทุกคนมาจากตระกูลบาวเออร์ ตระกูลทอมป์สัน และตระกูลซาเวียร์…

“พูดสั้น ๆ ก็คือพวกคุณเป็นสมาชิกในสิบตระกูลชั้นนำที่ไม่ได้มีความสามารถอะไรเป็นของตัวเอง

“พอประสบความสำเร็จในการทำงานได้นิดหน่อย พวกคุณคิดว่าตัวเองเป็นทายาทสายตรงของตระกูลชั้นนำอย่างนั้นเหรอ?

“คุณมีสิทธิ์ที่จะตะคอกใส่ผมด้วยเหรอ?”

ทราวิส ฮันท์ดูเย็นชาและถามด้วยน้ำเสียงที่ประชดประชัน

“เชื่อไหมว่าผมสามารถลบสถานะปัจจุบันของคุณได้ด้วยการกดโทรออกเพียงครั้งเดียว!”

สีหน้าของทุกคน รวมทั้งของทีแกน บาวเออร์เปลี่ยนไปอย่างมากหลังจากที่ได้ยินคำพูดของทราวิส

แน่นอนว่าทราวิสไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น แต่เขามีหัวหน้าผู้ฝึกสอนอยู่เบื้องหลังเขา

หากเขาจะโทรออกและทำให้สิบตระกูลอันดับตัดความสัมพันธ์กับพวกเขาก็จะใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที

ญาติสนิทของตระกูลชั้นนำเหล่านั้นมักจะหยิ่งยโสและครอบงำอยู่ทุกวัน อย่างไรก็ตาม พวกเขาเทียบอะไรกับคนสำคัญอย่างหัวหน้าผู้ฝึกสอนไม่ได้เลย

เพียงแค่การโทรจากทราวิสและคำพูดจากหัวห้นาผู้ฝึกสอนทุกอย่างก็จะจบลง

“ถอย!”

ทีแกนรู้ว่าเขาจะประสบแต่ความสูญเสียและความอับอายหากเขายังดำเนินการต่อไป

เขารู้ด้วยว่าเขาอาจจะไม่สามารถทำอะไรฮาร์วีย์ ยอร์กได้ในวันนี้

“ยอร์ก วันนี้คุณโชคดีมาก!

“ยอดปราสาทไม่เปลี่ยนแปลงและเขียวขจีตลอดไป เราจะพบกันในมอร์ดูอีก ยังมีเวลาอีกเยอะ!”

หลังจากที่จ้องฮาร์วีย์ด้วยสายตาที่ขมขื่นอยู่ครู่หนึ่ง ทีแกนก็หันกลับไปและจากไป

ทราวิสเย้ยหยันและแสดงสีหน้าดูถูกเหยียดหยาม

“ใครบอกว่าคุณจะกลับได้?”

ฮาร์วีย์ที่เงียบอยู่ก้าวไปข้างหน้าและพูดอย่างเฉยเมย

บรรยากาศที่น่ากลัวแผ่กระจายออกไปปกคลุมทุกคน

ทุกคนหันหน้ามาเมื่อได้ยินคำพูดของฮาร์วีย์และมองเขาด้วยความเหลือเชื่อ