บทที่ 223

“ทำไมถึงพูดแบบนั้นละบราเทอร์ไทสัน? เราเคารพคุณและปฏิบัติต่อคุณอย่างจริงใจมาโดยตลอด” ผู้อาวุโสซิมเมอร์ตอบในขณะที่เขากังวลกับความคิดของไทสัน

ผิดพลาดแค่ครั้งเดียวตระกูลซิมเมอร์อาจจะเผชิญกับปัญหาที่ใหญ่กว่า

“เคารพงั้นเหรอ? ตระกูลซิมเมอร์วางแผนต่าง ๆ นี่แสดงถึงความเคารพงั้นเหรอ?” ไทสันถามด้วยความเยาะเย้ยขณะที่เขาดึงกระสอบออกจากหัวของชายคนนั้น

ทันทีที่แซ็คเห็นใบหน้าของชายคนนั้น ใบหน้าของเขาก็ซีดลง ชายคนนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากโควีย์ เขาไม่รู้ว่าทำไมโควีย์ถึงอยู่ในมือของไทสัน

“คุณสั่งให้คนในการดูแลของฉันไปยุ่งวุ่นวายกับธุรกิจของยอร์กใช่ไหม? ตระกูลซิมเมอร์อยากจะตายงั้นเหรอ แต่ฉันก็ยังอยากมีชีวิตอยู่” ไทสันพูดหลังจากที่เขาเตะโควีย์

“บราเทอร์ไทสันเกิดอะไรขึ้นงั้นหรือ?” ผู้อาวุโสซิมเมอร์ถามด้วยเสียงสั่นเครือ

“พูดสิ!” ไทสันสั่งโควีย์และเตะอีกครั้ง

เนื่องจากไทสันมีเวลาอยู่กับโควีย์เมื่อคืนนี้ โควีย์จึงยอมเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของไทสัน

“บอส ผู้อาวุโสซิมเมอร์ ฉันเป็นคนที่ทำให้เกิดปัญหาในโครงการศูนย์การค้า ฉันไม่ได้ตั้งใจ แซ็คจ่ายเงินให้ฉันสามแสนดอลลาร์เพื่อทำมัน!” โควีย์ตอบโดยไม่มีอาการติดอ่าง

“หยุดพล่ามบ้า ๆ เดี๋ยวนี้! ฉันไม่รู้ว่าแกเป็นใคร และฉันไม่สนใจว่าแกเป็นใคร แกควรระวังปากของแกให้ดีกว่านี้!” แซ็คตะโกนออกมาด้วยความโกรธ

โควีย์เงยหน้าขึ้นมองแซ็ค โควีย์แทบคลั่งเพราะแซ็คเป็นคนทำให้เขามีปัญหา

“แซ็ค ฉันไม่เคยมีปัญหาอะไรกับซิมเมอร์ ฉันจะไปสร้างปัญหาให้กับโครงการของนายทำไม แล้วโครงการนี้ได้รับทุนจากยอร์ก ฉันไม่กล้าที่จะมีปัญหากับพวกเขาแน่นอน ฉันทำไปเพียงเพราะนายบอกว่านายจะจ่ายเงินให้ฉันสามแสนดอลลาร์และสัญญาว่ายอร์กจะไม่ทำให้ฉันเดือดร้อนไม่เช่นนั้นฉันจะไปยุ่งกับโครงการนี้ทำไม” โควีย์เปิดเผยส่วนหนึ่งของเรื่องราวของเขา

แซ็คกังวลอนาคตของเขาจะพังพินาศหากผู้อาวุโสซิมเมอร์รู้เรื่องนี้ใครจะคิดว่าเขาเป็นคนที่จะต้องเผชิญกับผลลัพธ์จากแผนการที่เขาทำเพื่อกำจัดแมนดี้

“ฉันเข้าใจแล้ว! ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของเธอไม่ใช่เหรอแมนดี้? เธอนอนกับเขาและบอกให้เขามาโยนความผิดให้ฉัน ใช่ไหม?” แซ็คตะโกนใส่แมนดี้ พยายามโยนความผิด เขาอาจจะตายถ้าเขาไม่โยนความผิดไปที่คนอื่น