บทที่ 2234

“นี่นายไม่รู้จริง ๆ เหรอว่านายต้องจัดการตัวเองอย่างไร ฮาร์วีย์ ยอร์ก?

“พี่แม็กซ์ ทรัสคอตต์เกรงใจพี่ยูจีน โบวีถึงได้คิดที่จะเลิกถือสานาย!

“แต่นายยังเอาแต่กวนประสาทไม่เลิก?”

ก่อนที่แม็กซ์จะทันได้พูด จูน ลีก็เดินไปข้างหน้าด้วยสีหน้าเย็นชาพร้อมกับเหล่มองไปที่ฮาร์วีย์

“รีบขอโทษพี่แม๊กซ์ซะ! ถ้านายขอโทษเขาจะได้ปล่อยนายไป!

“ถ้าเขาโกรธ นายจะไม่ได้รับโอกาสครั้งที่สอง!”

จูนรู้สึกว่าตัวเองมีสิทธิ์ที่จะพูดแบบนี้ ราวกับว่าเธอเป็นคนที่พยายามช่วยฮาร์วีย์!

ในตอนแรกเธอพร้อมที่จะเหยียบย่ำฮาร์วีย์

แต่เพราะยูจีน ฮาร์วีย์ไม่เพียงรอดจากความอับอาย แม้แต่แม็กซ์ยังถูกตบหน้า!

จูนรู้สึกไม่พอใจเพราะเรื่องนี้

ในสายตาของเธอ คนไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างฮาร์วีย์ต้องถูกเหยียบย่ำให้จมดินเท่านั้น

เขามีสิทธิ์อะไรไปหาเรื่องคนอื่น? การหาเรื่องคนอื่นแบบนี้เขาจะได้อะไร?

เมื่อฮาร์วีย์เอาแต่ยั่วโมโหแม็กซ์ จูนก็อยากจะฉีกหน้าเขา

ยิ่งไปกว่านั้นเธอทนไม่ได้ที่เห็นฮาร์วีย์หลบอยู่หลังคนอื่น...

แต่ที่สำคัญที่สุด เธอไม่ต้องการให้เขาลากครอบครัวของเธอลงนรกไปด้วย หากสถานการณ์ลุกลามบานปลาย

ในสายตาของจูน ฮาร์วีย์มาที่นี่เพียงเพราะเขาได้ยินสิ่งที่เธอพูดในตอนบ่าย

เขามาที่นี่เพื่อสูบเลือดสูบเนื้อครอบครัวมาโลนและทานอาหารฟรีเท่านั้น

หลังจากผ่านไปหลายปี ในที่สุดครอบครัวมาโลนก็ประสบความสำเร็จได้ก้าวขึ้นเป็นคนในวงสังคมชั้นสูงและได้รับการยอมรับในวงสังคมระดับสูงในที่สุด

จูนไม่อยากให้เรื่องนี้พังเพราะคนไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างเขา

“อยากให้ผมขอโทษเหรอ?”

ฮาร์วีย์เปลี่ยนสายตาไปยังจูนอย่างใจเย็น

'ยัยป้านี่อวดดีจริง ๆ!'

เพราะเห็นแกเคลลี่ มาโลน ฮาร์วีย์ถึงไม่คิดที่จะต่อความกับเธอ

แต่จูนไม่ได้ตั้งใจจะหยุดอยู่แค่นั้น