บทที่ 2247

'เพล้ง!'

ฮาร์วีย์กระทืบตราที่คล้ายจะทำจากหยก ก่อนขยี้มันด้วยเท้าของเขาจนแหลกเป็นผุยผง จากนั้นเขาก็ยิ้มและพูดเบา ๆ ว่า “เธอมีสิทธิ์อะไรมาสู้กับฉัน?”

“โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับทักษะครึ่ง ๆ กลาง ๆ น่ะเหรอ?”

ความโกรธของมาวิสปะทุขึ้นเมื่อเธอเห็นว่าฮาร์วีย์กล้าที่จะทำลายตราส่วนตัวของเธอ ใบหน้าของเธอเย็นชาราวกับน้ำแข็ง

“นายมันเลี้ยงไม่เชื่อง ฮาร์วีย์! นายคงอยากตายมากสินะ!”

มาวิสดึงมีดพร้าออกมาจากเอวของเธอในขณะที่เธอพูดจบ เธอขยับตัวกระโจนเข้าหาฮาร์วีย์

เธอเร็วมาก ใบมีดของเธอสั่นไหวอย่างอันตราย

จัสตินร้อง “หัวหน้าสาขา ระวัง!”

'เพี๊ยะ!'

เสียงท่าอากาศดังฟังชัดขณะที่ฮาร์วีย์ตบหน้ามาวิส รอยฝ่ามือน่าเกลียดสลักบนใบหน้างดงามได้รูปของเธอ เธอถูกเหวี่ยงขึ้นไปในอากาศและกระแทกเข้ากับโต๊ะไวน์

โต๊ะพังทันทีที่ร่างของเธอหล่นใส่ อาหารและไวน์ที่อยู่บนนั้นกระเด็นไปคนละทิศคนละทาง มันทำให้เสื้อผ้าสีขาวของมาวิสเปรอะเปื้อน สายตาของเธอดูผิดหวัง

มาวิสเองทั้งดูตกใจและหวาดกลัว มีหยดเลือดไหลออกจากมุมปากของเธอ

ทุกคนในฝูงชนอ้าปากค้าง พากันสับสน

สาวกของหลงเหมินต่างก็มองไปที่ฮาร์วีย์ด้วยความชื่นชมมากขึ้นเรื่อย ๆ

สิ่งที่ทุกคนควรจะรู้ก็คือมีเพียงเฉพาะผู้ที่มีความสามารถมากที่สุดเท่านั้นจึงจะมีสิทธิ์เข้าร่วมกองบังคับคดีของหลงเหมิน

มีข่าวลือว่าแม้ว่ากองบังคับคดีของหลงเหมินจะส่งสมาชิกสักคนออกไป แต่สมาชิกแค่คนเดียวก็สามารถปราบปรามหัวหน้าสาขาทั้งสามสิบหกคนของหลงเหมินได้อย่างง่ายดาย

แต่ตอนนี้มาวิสที่ดูเหมือนจะแข็งแกร่งไม่เพียงล้มเหลวในการเอาชนะฮาร์วีย์เท่านั้น แต่เธอยังถูกฮาร์วีย์ตบไปหนหนึ่งอีกด้วย!

เป็นไปได้ยังไง?!

ไม่ได้หมายความว่าฮาร์วีย์มีพลังมหาศาลหรอกหรือ?

มาวิสมีสีหน้าเหลือเชื่อ

เธอเป็นที่รู้จักในฐานะผู้มีความสามารถสูงสุดในกองบังคับคดี เพราะเหตุนั้น เธอจึงข่มเหงสมาชิกที่ต่ำต้อยกว่าเธอโดยไม่แยแสโลกอยู่เสมอ

แม้ว่าหัวหน้าสาขาบางคนจะพยายามต่อสู้กับเธอ แต่เธอก็เอาชนะพวกเขาได้ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงสองหรือสามกระบวนท่าเท่านั้น

แต่เธอไม่คิดว่าเธอจะถูกทุบตีอย่างง่ายดายที่นี่

น่าอนาถ!