บทที่ 2287

หลังจากพบใบอนุญาต ผู้คนจากวงสังคมชั้นสูงทั่วเขตก็ซุบซิบกันไม่หยุดหย่อน

"พระเจ้า! แมนดี้ ซิมเมอร์หนี้น่ารังเกียจจริง ๆ เธอกล้าขโมยใบอนุญาตคาสิโนของนายน้อยสี่ได้ยังไง?”

“เธอไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วเหรอ!”

“ทั้งลาสเวกัสมีเพียงหกคนเท่านั้นที่ได้ครอบครองมัน! มันมีค่ามหาศาล! ถ้าคนนอกบางคนสามารถขโมยมันได้ นายน้อยลำดับที่สี่ตระกูลแฮมิลตันจะไม่สามารถรักษาตำแหน่งของเขาได้อีกต่อไป!”

“ว่ากันว่านายน้อยลำดับที่สี่ตระกูลแฮมิลตันถึงกับเปิดคาสิโนกับเธอด้วยซ้ำ โดยพื้นฐานแล้วเขาได้รับผลกำไรจากใบอนุญาตคาสิโนเพียงหนึ่งในหกเพียงเพื่อร่วมงานกับเธอด้วยซ้ำ! ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอจะโลภขนาดนี้!”

“ต้องสมน้ำหน้าเธอแล้วที่เธอทำแบบนี้กับนายน้อยลำดับที่สี่ตระกูลแฮมิลตันหลังจากที่เขาทำเพื่อเธอขนาดนี้!”

“สาระเลวจริง ๆ! นายน้อยลำดับที่สี่ตระกูลแฮมิลตันปฏิบัติต่อเธออย่างดีถึงขนาดนั้นเชียวนะ!”

“เธอพูดถูก! ผู้หญิงชั่ว ๆ จากประเทศ H พยายามจะแต่งงานกับตระกูลมั่งคั่งจากลาสเวกัสตลอดนั่นแหละ!”

“เราควรตบผีบ้าพวกนี้ให้พ้นไปซะ!”

ฝูงชนพยักหน้าพร้อมเพรียงกัน

โดยธรรมชาติแล้ว ผู้คนจากฮ่องกงและลาสเวกัสมักจะดูถูกผู้ที่มาจากประเทศ H อยู่เสมอ

เมื่อได้รู้ว่าสาวสวยอย่างแมนดี้เป็นหัวขโมย ทุกคนก็แสดงสีหน้ารังเกียจ

แมนดี้กุมใบหน้าของเธอในขณะที่มองไปไปยังแจ็กซ์ แฮมิลตัน

“ฉันไม่ได้ขโมยมันมาจากคุณจริง ๆ นายน้อยสี่

“ฉันมาที่ลาสเวกัสเพื่อตรวจสอบบัญชีเท่านั้น!”

“คุณทำให้ฉันผิดหวัง คุณนาย ซิมเมอร์”แจ็กซ์พูดอย่างเฉยเมยหลังจากหายไปนานสองนาน

ในตอนที่เขาพบกับแมนดี้เมื่อวันก่อนเขามีบุคลิกค่อนข้างดี เขาบอกว่าการตรวจสอบบัญชีเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย เขายังพาแมนดี้ไปชมรอบ ๆ มอร์ดู คาสิโน พาเลซที่พวกเขาทำงานร่วมกันอีกต่างหาก

แต่เพียงวันเดียว เสน่ห์ของเขาก็มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงสีหน้าเย็นชาบนใบหน้าของเขาในตอนนี้เท่านั้น

“ผมยินดีที่จะทำสัญญาต่อไปหลังจากที่หน้าสาขาที่เก้าเปลี่ยนจากเจ้าชายฌอง มาเป็นคุณ และยินดีทำงานร่วมกับตระกูลฌองเพื่อก่อตั้งมอร์ดู คาสิโน พาเลซ

“เพื่อแสดงน้ำใจผมยังแสดงใบอนุญาตคาสิโนให้คุณดูด้วย

“แต่แล้วคุณกลับมีแผนการอื่นซ่อนเร้นเอาไว้ คุณหาคนมาขโมยใบอนุญาตของผม!