บทที่ 2304

“ฉันเพิ่งรู้ด้วยว่าตอนนี้คุณไม่สามารถออกจากประเทศได้

“ฉันช่วยอะไรคุณในฮ่องกงหรือลาสเวกัสไม่ได้ แต่ฉันมีเพื่อนสนิทอยู่คนหนึ่ง เธอค่อนข้างมีฐานะในลาสเวกัส ถ้าคุณมีปัญหาอะไรที่ไม่สามารถแก้ไขได้ก็โทรหาเธอได้เลย

“ตราบใดที่คุณบอกว่าคุณเป็นเพื่อนของฉัน เธอจะช่วยคุณแน่นอน!”

เทเรซ่าควานหานามบัตรซึ่งอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมจากที่วางแขนแล้วยื่นมันให้ฮาร์วีย์

ฮาร์วีย์ไม่ปฏิเสธน้ำใจของเทเรซ่า เขารับนามบัตรมาและมองมันโดยไม่ได้คิดอะไร

แต่เมื่อเขาเห็นชื่อบนนามบัตรนั้น ตาของเขาก็หรี่ลงเล็กน้อย

ซีน่า แฮมิลตัน

***

หลังจากที่ส่งเทเรซ่าที่สนามบินนานาชาติลาสเวกัสแล้ว ฮาร์วีย์ก็นั่งแท็กซี่กลับไปที่ย่านวิลล่าอาร์คเบิร์น

“ฮาร์วีย์ กลับมาแล้วเเหรอ?

“คุณเป็นอะไรหรือเปล่า?”

แมนดี้ ผู้ซึ่งไม่ได้นอนมาทั้งคืน ดูมีความสุขทันทีที่ฮาร์วีย์กลับมา

เมื่อคืนเธอได้คุยโทรศัพท์นับครั้งไม่ถ้วน อย่างไรก็ตาม เส้นสายในมอร์ดูของเธอดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์อะไรในเมืองเล็ก ๆ อย่างลาสเวกัส

ความหมดหนทางทำให้เธอซีดเซียวและดูน่าสังเวช เธอเกือบจะยอมแจ็กซ์และมอบหุ้นส่วนของเธอให้เขา

อย่างไรก็ตาม เธอไม่คิดว่าฮาร์วีย์จะได้ออกจากสถานีตำรวจหลังจากที่ผ่านไปเพียงหนึ่งคืน สิ่งนี้ทำให้เธอถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ไปพักผ่อนเถอะแมนดี้ ผมจะจัดการทุกอย่างเอง”

ฮาร์วีย์พยายามปลอบใจแมนดี้

“ไม่เป็นไร คุณไม่ต้องห่วงเรื่องของผมหรือคุณแม่ของคุณเลย ผมส่งคนไปสืบหาที่อยู่ของเธอแล้ว เราจะได้รับข่าวเร็ว ๆ นี้แน่นอน”