บทที่ 2306

“ไปกันเถอะ ฉันจองห้องบนชั้นสองไว้สำหรับคืนนี้โดยเฉพาะ ฉันจะตามซิสเตอร์สิบสามมาหลังจากที่เราดื่มไปสักสองสามแก้วแล้ว

“เราจะยืนยันตัวตนของเธอก่อนที่จะแจ้งซีอีโอยอร์กและพี่ไทสัน”

จริง ๆ แล้วหญิงสาวตัวเล็ก ๆ จากท้องถนนในฮ่องกงไม่ได้คู่ควรกับความสนใจของจอร์จเลย อย่างไรก็ตาม ในเมื่อเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับแม่ยายของฮาร์วีย์ เรื่องเล็กน้อยจึงอาจบานปลายกลายเป็นเรื่องใหญ่ได้อย่างง่ายดาย

สายตาของโอลด์ ไนเนอร์กวาดไปทั่วสถานที่ จากนั้นเขาก็จ้องไปที่ชายในชุดสูทสองสามคน “เราเรียกพรรคพวกมาเพิ่มดีไหม?

“ถ้าเกิดอะไรขึ้นเราอาจจะยื้อไว้ไม่ไหว”

จอร์จส่ายหัว “เราจะมากันมากมายทำไม? มันจะชัดเจนเกินไป และภายหลังเราจะเคลื่อนไหวได้ยากกว่าด้วย

“อีกอย่าง นายคือ โอลด์ ไนเนอร์นะ นายเป็นหัวหน้าใหญ่ของท้องถนนที่บัควู้ด ต่อให้นายจะไม่สามารถสู้พวกเขาทั้งหมดได้ แต่อย่างน้อยนายก็สามารถสู้ได้สามหรือห้าคน ถูกไหม?

“อีกอย่าง ชื่อเสียงของพี่ไทสันก็ยังเป็นประโยชน์แม้บนท้องถนนในฮ่องกง ถ้าเราสู้ไม่ไหวจริง ๆ เราก็แค่ต้องเอ่ยชื่อราชาแห่งถนนของเซาท์ ไลท์ จากนั้นจะไม่มีใครกล้าทำอะไรพวกเราแน่นอน!”

โอลด์ ไนเนอร์ไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาปรบมือเพื่อส่งสัญญาณให้ลูกน้องสองสามคนของเขาเข้าไปในห้องบนชั้นสองกับพวกเขา

ห้องของบาร์นี้มีเอกลักษณ์มาก กระจกที่ผนังทำจากวัสดุพิเศษที่ช่วยให้มองเห็นภายนอกได้อย่างชัดเจน แต่คนที่อยู่นอกห้องจะมองไม่เห็นข้างใน

การนั่งตรงนี้ไม่เพียงแต่ให้ความเป็นส่วนตัวแต่ยังสามารถมองเห็นสถานที่ทั้งหมดจากมุมสูงได้ มันช่างเป็นข้อได้เปรียบที่ดีจริง ๆ

“อรุณสวัสดิ์ค่ะ มีอะไรให้ช่วยไหมคะ?”

ขณะที่จอร์จและโอลด์ ไนเนอร์สำรวจสถานที่รอบข้างเสร็จแล้ว ผู้หญิงในชุดกิโมโนคนหนึ่งก็เดินเข้ามาทางประตู เธอแกว่งร่างเพรียวบางของเธออย่างเย้ายวนและส่งยิ้มที่มีเสน่ห์ให้พวกเขา

“ฉันต้องการดื่มไวน์ที่ดีที่สุดของที่นี่ ชนิดที่สามารถซื้อเธอได้”

จอร์จจงใจสวมบทเจ้าเล่ห์และแสร้งทำเป็นคนมากตัณหาโง่เขลา เขาเหวี่ยงมือขวาและโยนบัตรเครดิตเอเม็กซ์แบล็คการ์ดลงบนโต๊ะ

“อยากจะรู้จังว่าการซื้อเธอพร้อมกับไวน์นั้นจะราคาเท่าไหร่”