บทที่ 2326

“นั่นก็เพราะลูกสาวของฉันมาทันน่ะสิ! ถ้าเธอมาช้ากว่านี้ฉันคงตายไปแล้ว!”

ลิเลียนเริ่มทำท่าทางคุกคาม

“ใช่ กระเป๋าฉันอยู่ไหน! ฉันมีใบหย่าอยู่ในนั้น! เร็ว! เอาให้ฆาตกรคนนี้มาเซ็น!”

“นี่เป็นคำขาดจากฉัน! ต่อให้ฉันตาย ฉันก็จะไม่ปล่อยให้เธอสองคนอยู่ด้วยกัน!”

แมทธิวทำท่าทางในขณะที่ลิเลียนกำลังกรีดร้องเป็นบ้าเป็นหลัง ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาพบกระเป๋า แอร์เมสที่มุมห้อง และหยิบชุดกระดาษยับ ๆ ออกมาให้แมนดี้

แมนดี้กำกระดาษไว้แน่น ใบหน้าของเธอดูเจ็บปวด เธอเซ็นชื่อของเธอบนนั้นตัวสั่น

เธอกัดฟันก่อนจะยื่นเอกสารการหย่าร้างให้ฮาร์วีย์

“เซ็นเลย ฮาร์วีย์!”

ฮาร์วีย์ถอนหายใจ

“คุณไม่เชื่อใจผมจริง ๆ เหรอ?

“คุณไม่เอะใจบ้างเลยหรือว่า ทำไมเขาคิดจะพาคุณมาที่นี่ในเวลาที่เหมาะสมเช่นนี้ได้?

“เขาพาคุณออกจากลาสเวกัสมาถึงที่นี่ พอดีกับที่เห็นผมฆ่าลิเลียน

“คุณคิดจริง ๆ เหรอว่านี่เป็นเพียงเรื่องบังเอิญ?

“หรือคุณกำลังจะบอกว่าคุณไม่เชื่อใจผมเลยสักนิด?!

“ผมคิดว่าหลังจากสามปีที่ผ่านมา อย่างน้อยในใจคุณก็น่าจะมีที่ผมบ้าง แต่พอเห็นแบบนี้แล้วผมคิดว่าผมคงประเมินตัวเองสูงเกินไป”

ฮาร์วีย์เย้ยหยัน

“สำหรับคุณแล้ว ผมไม่คู่ควรกับคุณเท่าแมทธิวเหรอ?”

“แน่นอน! แกจะเอาอะไรไปเทียบกับเขา?!”

หลังจากนั้นไม่นาน ลิเลียนก็รู้สึกได้ถึงตัวตนแมทธิว

“นายน้อยฟลินน์เป็นหนึ่งในนายน้อยทั้งสี่แห่งฮ่องกง! นายมันก็แค่แมงดาเกาะเมียกิน!

“หลังจากที่นายเซ็นเอกสารพวกนี้ นายมันก็เหมือนแต่ตัวแล้ว!

“เซ็นชื่อแล้วออกไปจากที่นี่ได้แล้ว!”