บทที่ 2346

ปัง!

เอ็ดวินเอามือทุบชิป เพื่อปรามพี่สาวของเขา

“พี่ พี่เดิมพันต่อไปไม่ได้อีกแล้ว! เราไม่มีเงินมากขนาดนั้น!” เอ็ดวินกระซิบด้วยความตื่นตระหนก

“ถ้าพ่อรู้เรื่องนี้ เราแย่แน่!

“เราทุกคนรู้ดีว่าพี่ไม่ควรข้องแวะกับการพนันพวกนี้! ไม่อย่างนั้นมันจะสายเกินไป!”

แต่โยอาน่าตอบกลับด้วยเสียงหัวเราะเย็นชา

“นายไม่รู้เหรอว่าทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่ตอนนี้?

“ถ้าไม่ใช่เพราะหนี้สินที่นายติดเอาไว้เมื่อสามปีที่แล้วจากการพนัน ไหนจะดอกเบี้ยที่สะสมรวมกันถึงสามร้อยล้านดอลลาร์ คิดว่าฉันจะต้องมาชดใช้เรื่องนี้ให้นายถึงที่นี่เหรอ!”

เอ็ดวินรู้สึกผิด

ก่อนสมัครเข้าร่วมค่ายศัสตราวุธเขาเป็นหนุ่มเจ้าสำราญและเป็นทายาทเศรษฐีที่ไม่เอาไหน ในเวลาเพียงไม่กี่ปี เขาแทบจะผลาญสมบัติของตระกูลไปจนหมดและเป็นหนี้มากมาย

พอล พ่อของเขาใช้หนี้ให้จนหมดก่อนที่เขาจะถูกเกณฑ์เข้ากองทัพ แต่จู่ ๆ หนี้อีกก้อนก็ถูกขุดขึ้นมาซ้ำในทันที

เมื่อรวมกับดอกเบี้ยแล้ว หนี้สินมูลค่านับสิบล้านดอลลาร์ก็เพิ่มขึ้นเป็นจำนวนเงินมหาศาลถึงสามร้อยล้านดอลลาร์

ที่แย่ไปกว่านั้น ผู้ค้ำประกันหนี้สินดังกล่าวก็คือตัวโยอาน่าเอง

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมเธอถึงถูกบังคับให้เล่นพนันเกมนี้

“ผมต้องขอเตือนคุณไว้ก่อนนะเอ็ดวิน หยุดแส่จะดีกว่า”

คริสเตียนหรี่ตามองเอ็ดวิน

“คุณเป็นลูกหนี้ ส่วนพี่สาวคุณในตอนนี้ก็เป็นคนจ่ายหนี้”

“ถ้าคุณเอาแต่แกว่งเท้าหาเสี้ยนไม่เลิก ผมจะหาคนมาโยนคุณออกจากเรือ!”

"หุบปาก!"

โยอาน่าจ้องเขม็งไปที่เอ็ดวินอย่างขมขื่น เธอทั้งโมโหและหงุดหงิด

“ถ้าไม่ใช่เพราะนาย ฉันจะมานั่งอยู่ที่นี่ทำไม?

“หน้าอยู่เฉย ๆ จะดีกว่า! ถ้ายังจุ้นจ้านไม่เลิก ฉันจะตบนาย!

“ถ้านายไม่ใช่น้องชายของฉัน ฉันคงทำให้นายพิการไปนานแล้ว!”

คริสเตียนหัวเราะกับคำพูดของเธออย่างขบขัน

“คุณนี่เป็นคนซื่อสัตย์จริง ๆ คุณหนูเมนโดซา!

“ในเมื่อคุณคิดที่จะเทหมดหน้าตักในรอบนี้ งั้นผมก็เอาด้วย!”