บทที่ 2385

แต่สมาชิกวังมังกรกลับทำราวกับว่าพวกเขาไม่เห็นหรือได้ยินอะไรเลย พวกเขาเฝ้าดูสถานการณ์อย่างเย็นชา ราวกับว่าพวกเขามีความพอใจกับการแก้แค้นดังกล่าว

โยอาน่าวิ่งไปข้างหน้าเพื่อปกป้องน้องชายของตัวเอง

"หยุด! หยุดทำร้ายเขาสักที!” เธอกรีดร้อง

หมับ!

ก่อนที่โยอาน่าจะพูดจบไทเรลก็คว้าคอเธอและเหวี่ยงฝ่ามือของเขาไปทั่วใบหน้าของเธอ

“นังสารเลว! เธอมีสิทธิ์อะไรมาตะคอกใส่หน้าฉัน!

“เธอรู้ไหมว่าตระกูลของฉันสูญเสียเงินไปกี่พันล้านดอลลาร์เพราะความโง่เขลาของเธอ!

“คนอย่างเธอสมควรเป็นคนรับใช้ของเรา! เธอต้องทำตามที่เราบอก!

“ถ้าน้องรองของฉันอยากนอนกับเธอ เธอก็ต้องยอม!

“ถ้าขัดขืน เธอตายแน่!”

ไทเรลตบโยอาน่าอีกสองสามครั้งจนเธอร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด รอยฝ่ามือสีแดงสดประทับอยู่ใบหน้าสวยของเธอ

"หยุด!"

ใบหน้าของฮาร์วีย์แทบดูไม่ได้เมื่อเขาเห็นการกระทำแบบเผด็จการที่ชั่วร้ายของไทเรล

เพี๊ยะ!

อย่างไรก็ตาม ไทเรลไม่สนใจเขาและตบโยอาน่าอีกครั้ง

“ถ้าฉันจัดการพวกสารเลวพวกนี้เสร็จ ฉันจะไปหานาย ฮาร์วีย์!” ไทเรลอุทานอย่างเย็นชา

“นายไม่รู้หรอว่าที่นี่มันที่ไหน?

“นี่คือสาขาของวังมังกร!

“พูดง่าย ๆ ก็คือที่นี่คือถิ่นของเรา!

“ถ้าฉันทำร้ายคนอื่นนายจะทนได้แค่นั่งดู!

“เพราะท่านนายขยับแม้แต่นิ้วเดียว คนของฉันจะยิงนายทิ้ง!”

ไทเรลโบกมือขณะที่เขาพูดจบ ผู้คุ้มกันประมาณแปดคนยกอาวุธปืนขึ้นและเล็งไปที่ฮาร์วีย์เพื่อพยายามขัดขวางเขาเอาไว้

ใบหน้าของฮาร์วีย์เย็นชา เขาเพิกเฉยต่อคนเหล่านั้นและเปล่งเสียงที่เย็นชาที่สุดออกไป “ฉันบอกให้นายหยุด ถ้านายแตะต้องพวกเขาอีกครั้ง ฉันจะทำให้นายพิการ

“นายกำลังสั่งให้ฉันหยุดงั้นหรอ? ฮะ! นายจะมีค่าพอหรือไง!