บทที่ 2410

ทั้งสองเดินไปที่สวนเล็ก ๆ บนยอดเขาอาร์คเบิร์น ซึ่งแทบไม่มีใครมาเยี่ยมชมสถานที่ดังกล่าว มันเป็นสถานที่ที่มืดมนมาก

ผู้คุ้มกันนับสิบกำลังจะตามพวกเขาเข้าไปข้างใน แต่ฟาเบียน แฮมิลตันหยุดพวกเขาไว้ในทันที แน่นอนว่ามีบางอย่างที่เขาอยากจะคุยกับฮาร์วีย์ ยอร์กเป็นการส่วนตัว

“ผมขอให้คุณมาที่นี่ในวันนี้เพื่อที่จะได้คุยกับคุณแบบเปิดอก

“ประการแรก อยากจะขอโทษแทนลูกที่เนรคุณของผมที่ทำร้ายผู้หญิงของคุณและใส่ร้ายคุณ” ฟาเบียนเอ่ยปากอย่างจริงจังขณะเดินเล่นรอบสวน

ดวงตาของฮาร์วีย์เป็นประกาย

“ไม่จำเป็นหรอก สำหรับผมแล้ว ความขัดแย้งระหว่างตระกูลของคุณกับผมนั้นไม่มีทางแก้อะไรได้แล้ว ตราบใดที่ตระกูลของคุณไม่สร้างความเดือดร้อนให้กับผม ผมก็จะไม่เข้าไปขัดขวางกิจการของพวกคุณ” เขาตอบอย่างใจเย็น

"ไม่ต้องกังวล ตระกูลของเรารู้ว่าเมื่อใดควรหยุด”

ฟาเบียนหัวเราะเบา ๆ

“ผมขอให้ไอ้สารเลวสองสามคนเล่าให้ผมฟังเกี่ยวกับความบาดหมางที่มีต่อคุณเมื่อเช้านี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นความผิดของตระกูลผมเอง

“เพื่อแสดงความขอโทษของเรา ผมได้ขอให้ลูกชายคนที่สี่ของผมมอบใบอนุญาตเปิดคาสิโนของเขามาให้

"ส่วนอีกประการหนึ่ง หุ้นทั้งหมดของมอร์ดู คาสิโน พาเลซที่เรามีจะถูกโอนเป็นชื่อของคุณ

“นี่เป็นเพียงคำขอโทษเล็กน้อย กรุณารับมันไว้ด้วย

“ไม่อย่างนั้น ตระกูลของเราคงจะเสียใจเป็นอย่างมาก

"มีอีกอย่าง ผมอยากจะขอบคุณ

“คุณได้ให้โอกาสตระกูลที่ได้รับความนิยมสูงสุดในฮ่องกงและลาสเวกัสอีกครั้ง โดยให้โยอาน่า เมนโดซารับผิดชอบสาขาของวังมังกร

“เนื่องจากตระกูลเมนโดซาเป็นตระกูลที่ทำทุกอย่างด้วยความซื่อตรง เพราะอย่างนั้นหากโยอาน่าจะเป็นผู้รับผิดชอบจริง ๆ ตระกูลของเธออาจก็จะสามารถควบคุมตระกูลยอร์กแห่งฮ่องกงได้ สำหรับคนอย่างเรานั่นถือเป็นเรื่องที่ดี

“เพราะหากจะมีเสือสองตัวอยู่ในถ้ำเดียวกัน การมีเสือตัวหนึ่งเหนือกว่าจะดีที่สุด ใช่หรือไม่?”

ฮาร์วีย์หัวเราะเบา ๆ