บทที่ 2414

“ทั้งหมดก็เพื่ออนาคตอันยิ่งใหญ่ของประเทศไทยและกษัตริย์ของเรา...

“คุณจะต้องตายเหมือนฟาเบียน แฮมิลตัน!”

ผู้นำของนักบวชปีศาจเช็ดเลือดออกจากปากตัวเองด้วยสีหน้าที่มุ่งมั่น

ฮาร์วีย์ ยอร์กโยนทิชชู่ของตัวเองลงกับพื้นขณะที่เขาหันไปหาทั้งสามคนด้วยความสนใจอย่างมาก

“พวกคุณจะรุมผมเลยไหม? หรือจะสู้กันแบบตัวต่อตัว?”

ฟาเบียนไม่ตกใจเท่าไหร่เมื่อเห็นอย่างนั้น เขาสามารถประเมินได้แล้วว่าฮาร์วีย์มีทักษะการต่อสู้ที่ไม่ธรรมดา

แค่การเป็นหัวหน้าหลงเหมินสาขามอร์ดูก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ได้หลายอย่างแล้ว

ฟาเบียนชำเลืองมองนักบวชปีศาจแล้วพูดว่า “ในเมื่อคุณรู้แล้วว่าฮาร์วีย์แข็งแกร่งแค่ไหน คุณก็ควรจะปล่อยเขาไป

“ไหน ๆ เป้าหมายหลักของคุณก็คือผมอยู่แล้ว จะสร้างปัญหาให้ตัวเองเพิ่มทำไม?”

“หุบปากซะ!”

นักบวชปีศาจแสดงสีหน้าที่น่ากลัวหลังจากที่ได้ยินคำพูดของฟาเบียน

“ฟาเบียน แฮมิลตัน แกมีสิทธิ์อะไรมาสอนพวกเรา?!

“ถ้าไม่ใช่เพราะแกปฏิเสธข้อเสนอของกษัตริย์เราครั้งแล้วครั้งเล่า...

“ตอนนี้ประเทศไทยก็คงจะมียอดฝีมือมากมายไปแล้ว!

“และหากเป็นเช่นนั้น ประเทศของเราก็จะมีโอกาสได้เป็นหนึ่งในประเทศที่แข็งแกร่งที่สุดโดยที่เราไม่ต้องลุกลี้ลุกลนไปทั่ว!

“มันน่าอับอายนะ ที่ตาเฒ่าแก่ ๆ อย่างแกไม่ยอมร่วมมือกับเรา! แกรนหาที่ตายชัด ๆ!”

นักบวชปีศาจอีกสองคนมีสีหน้าโกรธเคืองหลังจากที่ได้ยินคำพูดของผู้นำตัวเอง

แม้ว่าประเทศไทยจะเป็นหนึ่งในประเทศที่แข็งแกร่งที่สุดในน่านน้ำตะวันออกเฉียงใต้ แต่พวกเขากลับสามารถโอ้อวดถึงอำนาจของตนในประเทศอื่นที่เล็กกว่าเท่านั้น

ประเทศพวกเขาไม่มีแม้แต่เงินทุนที่จะระดมคนเก่ง ๆ นั่นคือเหตุผลที่พวกเขาจึงต้องการร่วมมือกับฟาเบียน ซึ่งเป็นราชาแห่งการพนัน

ท้ายที่สุด ความมั่งคั่งของเขาก็สามารถแข่งขันได้กับหลาย ๆ ประเทศ