บทที่ 2451

ในขณะเดียวกัน ปรมาจารย์ฮวงจุ้ยจากฮ่องกงก็เข้ามาตรวจอาการของพอลลี่

พวกเขาทั้งหมดถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นหมอกดำบนหน้าผากของเธอสลายไปและลมหายใจของเธอก็กลับมาสม่ำเสมออย่างที่ควร

แม้แต่ปรมาจารย์ฮวงจุ้ยอันดับหนึ่งอย่างจอน เซอร์เรย์ก็ยังประหลาดใจกับสิ่งนี้ เขารับรู้ได้ถึงอาการของพอลลี่ แต่การจะช่วยเหลือเธอนั้นถือเป็นงานที่ยากสำหรับเขาเนื่องจากต้องใช้พลังงานจำนวนมาก

เขาไม่เคยคาดหวังว่านอกจากเขาแล้วจะมีใครที่สามารถแก้ปัญหานี้ได้อย่างง่ายดาย

ซีน่าที่เข้ามาด้วยความรีบร้อน เมื่อเธอเห็นว่าปรมาจารย์ฮวงจุ้ยเงียบไป เธอพูดขึ้นอย่างกระวนกระวาย “อาจารย์เซอร์เรย์ มาดูแม่ของฉันเร็วเข้า!”

“เธอดูไม่ดีเลย ตอนนี้เธอดูสงบ แต่เธออาจมีอาการชักได้ทุกเมื่อ”

ใบหน้าของซีน่าเต็มไปด้วยความกลัวขณะที่เธอพูดแบบนี้

จอนก้าวเข้ามาดูใกล้ ๆ จากนั้นเขาก็กระแอมและพูดอย่างสงบว่า “คุณหนูแฮมิลตัน นายหญิงลำดับที่สี่ ฟื้นตัวได้ดีมากในขณะนี้ เธอไม่เหมือนกับคนอื่น ๆ ที่กำลังทนทุกข์กับความทรมาน และเราไม่ต้องไล่ผีออกจากตัวเธอด้วย

“ปล่อยให้หมอเป็นคนจัดการเถอะ

“อีกอย่าง ให้เธอเก็บยันต์นี้ไว้ ด้วยสิ่งนี้ จะไม่มีอะไรผิดพลาด”

จอนหยิบยันต์สีเหลืองออกมาและมอบให้ซีน่า

“ขอบคุณมาก อาจารย์เซอร์เรย์!”

ซีน่ารู้สึกโล่งใจ อาการวิกฤตของแม่ทำให้เธอหวาดกลัวในตอนนี้

โชคดีที่ทุกอย่างเป็นแค่เพราะความวิตกกังวลของเธอเอง แม่ของเธอค่อนข้างโชคดีและไม่มีอะไรร้ายแรงเกิดขึ้นกับเธอ

ในทางใดนั้นเอง ดวงตาของซีน่าก็สบเข้ากับหยดเลือดที่ยังคงอยู่ระหว่างคิ้วของพอลลี่ ยิ่งมองมันเธอก็ยิ่งรู้สึกขยะแขยง

“ไอ้สารเลว!

“กล้าเอาขยะโสโครกมาทำให้ใบหน้าอันสูงส่งของแม่ฉันต้องเป็นมลทิน!

“ฉันอยากจะบีบคอเขาให้ตาย!”

ถ้าจะบอกว่าซีน่ารำคาญอีกฝ่ายก็คงจะกล่าวน้อยไป เธอคว้ากระดาษทิชชู่ออกมาและเช็ดเลือดที่หว่างคิ้วของแม่อย่างระมัดระวัง

จอนและคนอื่น ๆ ไม่ได้เอ่ยปากอะไรเลยสักคำ ไม่มีใครเข้าใจได้ว่าเป็นเพราะเลือดนั่นที่ช่วยชีวิตพอลลี่เอาไว้

ตรงกันข้าม สีหน้าของแพทย์ที่เพิ่งมีส่วนร่วมในการช่วยชีวิตเปลี่ยนไปอย่างมาก ความกลัวและความกังวลทำให้ใบหน้าของพวกเขาซีดเซียว ขณะที่พวกเขาพยายามปรามซีน่า แต่ก็สายเกินไป