บทที่ 2476

เคธี่รีบนำทางฮาร์วีย์ลงไปในส่วนลึกของกิลด์ฮอลล์

ฮาร์วีย์ยักไหล่กับตัวเองและเดินตามเธอไปอย่างไม่อิดออด

มีโอกาสที่เคธี่จะวางแผนฆ่าฮาร์วีย์อยู่ แต่เขาเชื่อว่าเธอเป็นผู้หญิงมีหัวคิด

ผู้หญิงที่มีหัวคิดจะไม่จมอยู่กับความพยายามที่ไร้ค่า

ในไม่ช้า ทั้งสองก็เดินผ่านตรอกที่มีการป้องกันอย่างแน่นหนาไปยังลานเล็ก ๆ สไตล์หนานหยาง

เมื่อทั้งสองเข้าไปข้างใน ผู้หญิงผิวคล้ำคนหนึ่งก็ก้าวออกมาจากมุมลานบ้านและขวางทางฮาร์วีย์ไว้อย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเธอเย็นชา

เธอดูอายุค่อนข้างน้อย ร่างกายซูบผอมมีกล้ามเนื้อเป็นมัด ๆ เธอทำให้ฮาร์วีย์นึกถึงเสือชีต้าที่ว่องไว

เพียงแค่ยืนอยู่เฉย ๆ เธอก็สามารถต้านแรงกดดันมหาศาลได้

เธอส่งเสียงร้องแปลก ๆ และทันใดนั้น แมลงก็ปรากฏตัวขึ้นและคลานเข้าหาฮาร์วีย์

ฮาร์วีย์มองดูผู้หญิงคนนั้นเงียบ ๆ แล้วหัวเราะเบา ๆ เขาปล่อยกลิ่นอายของนักฆ่ารุนแรงแบบในสนามรบออกมาเล็กน้อย และให้มันครอบคลุมไปทั่วทั้งร้าน

ในไม่กี่วินาที ผู้หญิงผิวคล้ำก็ตัวสั่นด้วยความกลัวและเซถอยหลังไป

เธอจ้องไปที่ฮาร์วีย์ ดวงตาที่เบิกกว้างของเธอเต็มไปด้วยความไม่เชื่ออย่างที่สุด

ในเวลาเดียวกัน ตาซ้ายของเธอก็มีเลือดไหลออกมา

เสียงร้องโหยหวนหายไปทันที บนพื้นมีแต่แมลงที่ตายไปแล้วเกลื่อนกลาดอยู่

“มนต์คาถาของหนานหยาง? น่าสนใจ"

ฮาร์วีย์ก้าวไปข้างหน้าและบดแมลงบนพื้นให้เป็นฝุ่นด้วยฝ่าเท้าของเขา

“อย่าใช้วิชาอาคมกระจอก ๆ แบบนี้กับฉัน เธอจะทำให้ตัวเองต้องอับอายเปล่า ๆ”

คำพูดที่ดูไม่ตื่นตระหนกของฮาร์วีย์ทำให้ผู้หญิงคนนั้นตกตะลึง

ทันใดนั้นเธอก็ส่งเสียงร้องแปลก ๆ อย่างพร้อมที่จะสู้กับเขา

“พอเถอะน่า น้ำหมึกดำ หมอบลง”