บทที่ 2482

ฮาร์วีย์ ยอร์กครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “กลิ่นเหม็นเน่าในร่างกายนั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้น

“จุดนี้ทำให้พิษในร่างกายของเขาแพร่กระจายออกไป

“ดังนั้น อาการเจ็บป่วยของผู้อาวุโสคอบบ์ไม่ใช่เพราะกลิ่นเหม็นเน่าหรืออาการเจ็บป่วยใด ๆ ทั้งนั้น แต่เป็นเพียงเพราะยาพิษ”

“ยาพิษ? จริงหรือ?"

เคธี่ คอบบ์ดูไม่มั่นใจและตระหนก “ก่อนหน้านี้เราได้เชิญแพทย์และปรมาจารย์หลายคนมาตรวจร่างกายของเขา และแม้พวกเขาเหล่านั้นจะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณปู่ของฉัน แต่ส่วนใหญ่พวกเขาเชื่อว่าคุณปู่ถูกวิญญาณร้ายสิงสู่

“มีคนยืนยันว่าปู่ของฉันกลายเป็นแบบนี้เพราะเขาสูดดมกลิ่นเหม็นเน่าที่ถูกหมักบ่มไว้เป็นพัน ๆ ปี

“แต่ตอนนี้คุณกำลังบอกว่าปู่ของฉันถูกวางยาพิษแค่นั้นน่ะเหรอ?”

เคธี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย “นายน้อยยอร์ก คุณควรรู้เอาไว้นะว่าผู้ที่ฝึกยุทธจะพอมีความรู้เรื่องยาอยู่บ้าง ปู่ของฉันตรวจดูอาการของตัวเองดูแล้ว แต่เขาก็ไม่พบว่าตัวเองถูกวางยาพิษเลยแม้แต่น้อย!”

ฮาร์วีย์คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยถาม “คุณมีมีดผ่าตัดไหม?”

เคธี่อึ้งไปครู่หนึ่ง เธอไม่ได้ตอบคำถาม แต่ถึงกระนั้นเธอก็รีบไปนำชุดอุปกรณ์ผ่าตัดมาให้เขา

จากนั้นฮาร์วีย์ก็หยิบมีดผ่าตัดที่ฆ่าเชื้อแล้วออกมา จากนั้นเขาก็บีบมือขวาของดีน คอบบ์จ้องไปที่มันครู่หนึ่งแล้วแทงเข้าที่ข้อมือของดีนทันที

เคธี่รีบเอ่ยท้วงทันทีว่า “นายน้อยยอร์ก นี่คุณกำลังทำอะไร? ตอนนี้ปู่ของฉันอ่อนแอ…”

เธอต้องการหยุดฮาร์วีย์ แต่ดีนส่ายหน้าและเอ่ยออกไปว่า “ไม่เป็นไร มาดูกันเถอะว่าเขากำลังพยายามจะทำอะไร!

“ปู่แก่แล้ว แถมตอนนี้ก็ยังไร้ความรู้สึก เขาจะทำอะไรก็ปล่อยให้เขาทำไปเถอะ”

เคธี่รู้สึกใจสลายหลังจากได้ยินคำพูดของดีน

เธอกัดริมฝีปากสีชาดของเธอเบา ๆ และจ้องมองฮาร์วีย์อย่างเงียบ ๆ

การเคลื่อนไหวของฮาร์วีย์นั้นรวดเร็ว หลังจากที่มีดผ่าตัดเจาะผ่านจุดฝังเข็มบนข้อมือของดีน เขาก็ถอนมันออกอย่างรวดเร็วและสะกิดจุดฝังเข็มอีกจุด