บทที่ 2515

“ช่างกล้า!”

“สารเลว!”

“กล้าพูดจาหยาบคายกับนายน้อยยอร์กได้ยังไง?! อยากตายนักหรือไง?!”

ชายหญิงในชุดจีนหลายคนที่อยู่ข้างหลังฮาร์วีย์มองเขาอย่างดุเดือด

แน่นอนว่าทักษะของฮาร์วีย์นั้นน่ากลัวมาก เขายังสามารถฆ่าพญาราชสีห์ได้ด้วยการตบเพียงครั้งเดียว...

แต่สำหรับคนใหญ่คนโตจากฮ่องกงและลาสเวกัสเหล่านี้มันไม่ได้สำคัญว่าฮาร์วีย์จะเก่งแค่ไหน สุดท้ายเขาก็เป็นแค่นักเลงกระจอก ๆ

เมื่อเทียบกับภูมิหลังอันสูงส่งและอิทธิพลของพวกเขา ฮาร์วีย์ก็ไม่ได้ต่างอะไรกับขยะเลย!

ไม่ว่าฮาร์วีย์จะเก่งแค่ไหน เขาจะต่อสู้กับความโกรธของรัฐบาลได้หรือไม่?

นี่ไม่ใช่ยุคที่ใคร ๆ จะสามารถเดินไปมาด้วยการพกดาบได้

ทักษะการต่อสู้เป็นสิ่งที่หายากมากในยุคนี้ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ได้พิเศษอะไรขนาดนั้น

วินซ์โบกมือเพื่อให้ทุกคนเงียบ เขามองฮาร์วีย์ด้วยท่าทางครุ่นคิดและถามว่า “คุณต้องการให้ผมซวยไปกับคุณหรือไง?”

ฮาร์วีย์ยิ้ม “คุณพูดอะไรนายน้อยยอร์ก? คุณหมายความว่ายังไง ให้คุณซวยไปกับผม?

“ท้ายที่สุดมือที่สะอาดก็ไม่ได้ต้องการการชำระล้าง คุณเป็นตัวแทนของความยุติธรรมในสองเมือง ฮ่องกงและลาสเวกัส คุณกำลังจะได้รับตำแหน่งหัวหน้าผู้ฝึกสอนหนึ่งในกองทัพเก้าอันดับแรกด้วย ใครจะพาคุณซวย?”

สีหน้าของฮาร์วีย์เต็มไปด้วยความสนใจเมื่อเขาพูดถึง “หัวหน้าผู้ฝึกสอนหนึ่งในกองทัพเก้าอันดับแรก”

เขาต้องการที่จะดูว่าวินซ์จะกล้าใช้ชื่อนี้เพื่ออวดเก่งหรือไม่

วินซ์สำรวจมองฮาร์วีย์อย่างลึกซึ้ง ในที่สุดเขาก็ตอบอย่างไม่อ้อมค้อมว่า “ทั้งหมดนั่นเป็นเพียงข่าวลือ”

“จริงเหรอ?”

ฮาร์วีย์ดูเฉยเมย

ตอนนี้เขาเข้าใจชัดเจนแล้ว วินซ์อาจไม่ได้ยอมรับว่าเขากำลังจะได้เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของกองทัพเก้าอันดับแรก แต่เขาก็ไม่ได้ปฏิเสธเช่นกัน

นายน้อยยอร์กผู้เจ้าเล่ห์คนนี้ต้องการใช้สิ่งนี้เพื่อประสานสถานะของเขาในฐานะหัวหน้าของตระกูลยอร์กในฮ่องกงและลาสเวกัส